Op basis van mijn eigen observaties heeft Suriname nog een lange weg te gaan als het gaat om het doorbreken van het taboe rond het zoeken van psychiatrische hulp.
Niet lang geleden adviseerde ik een goede vriendin om haar 17-jarige dochter voor een consult naar een psychiater bij het Psychiatrisch Centrum Suriname (PCS) te brengen.
Het meisje vertoonde naar mijn persoonlijke inschatting verschijnselen die mogelijk op een psychose konden wijzen.
Wat mij vervolgens opviel, was de enorme commotie die alleen al het noemen van PCS en psychiatrische hulp binnen haar familie veroorzaakte.
Ik kreeg sterk de indruk dat schaamte en angst voor wat anderen zouden denken een belangrijke rol speelden. Dat vind ik zorgwekkend.
Psychiatrische hulp is geen schande
Waarom zou iemand zich moeten schamen omdat hij of zij professionele hulp zoekt voor psychische problemen? Wanneer iemand hartklachten heeft, wordt zonder veel discussie een cardioloog geraadpleegd.
Bij ernstige maagproblemen gaan we naar een specialist. Waarom zou dat bij problemen met de geest anders moeten zijn?
Een psychiater is er niet om mensen te veroordelen, maar om klachten te onderzoeken, diagnoses te stellen en waar nodig een behandeling aan te bieden.
Zeker wanneer het om mogelijke psychotische verschijnselen bij een jongere gaat, is tijdige professionele beoordeling belangrijk.
Nederland en Amerika kunnen als voorbeeld dienen
In Nederland is de bespreekbaarheid van psychische problemen de afgelopen jaren aanzienlijk toegenomen. Mensen worden via hun huisarts regelmatig doorverwezen naar een psycholoog of psychiater.
Ook in de Verenigde Staten is geestelijke gezondheidszorg veel zichtbaarder geworden. Daar is het voor veel mensen inmiddels heel normaal om professionele hulp te zoeken.
Dat betekent niet dat er in deze landen geen stigma bestaat, maar de openheid kan Suriname wel inspireren.
Bescherm onze jongeren tegen onnodige schaamte
Wij moeten af van het idee dat psychiatrische hulp uitsluitend bedoeld is voor mensen die niet normaal zouden kunnen functioneren. Psychische aandoeningen kunnen iedereen treffen, ongeacht afkomst, opleiding of financiële positie.
Laten we onze kinderen niet leren zich te schamen voor hulp die hun leven mogelijk kan veranderen. In plaats van roddelen, veroordelen of panikeren bij het woord PCS, moeten we leren ondersteunen.
Een tijdig bezoek aan een psychiater kan veel leed voorkomen. Daar hoort geen schaamte bij, maar juist respect en begrip.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.






