“Hun moed en offers worden niet vergeten.” Met deze woorden stond minister Uraiqit Ramsaran stil bij de Surinaamse militairen en burgers die hun leven verloren tijdens de Tweede Wereldoorlog.
De herdenking vond plaats op 4 mei bij het monument aan de Waterkant, waar kransen werden gelegd ter nagedachtenis aan de gevallenen.
Herdenken met oog op verleden en toekomst
In zijn toespraak benadrukte minister Ramsaran het belang van historisch besef voor de toekomst. Hij onderstreepte dat veiligheid niet alleen wordt bepaald door grenzen, maar ook door verbondenheid binnen de samenleving.
Volgens hem is de nalatenschap van de oorlog niet slechts een afgesloten hoofdstuk, maar een verantwoordelijkheid die voortleeft in de huidige generatie.
De minister stond stil bij de moed van mannen en vrouwen die in een periode van wereldwijde onzekerheid kozen voor plicht en vrijheid. Hij riep op om niet alleen terug te kijken, maar ook vooruit te blikken met de lessen uit het verleden.
Belangrijke rol Suriname tijdens oorlogsjaren
Tijdens de herdenking werd ook aandacht besteed aan de rol van Suriname in de oorlogsjaren. Het land leverde een belangrijke bijdrage door de productie van bauxiet, een essentiële grondstof voor de oorlogsindustrie van de Verenigde Staten. Daarnaast namen honderden Surinaamse militairen deel aan de oorlog onder Nederlandse vlag.
Van deze groep zijn Wilfred van Gom en August Hermelijn de enige nog levende overlevenden.
Vier groepen centraal in nationale herinnering
De bevelhebber van het Nationaal Leger, brigadegeneraal Mitchell Labadie, benadrukte dat deze herdenkingsdag een blijvende invloed heeft op de ontwikkeling van de mensheid.
Hij kondigde aan dat de Surinaamse bijdrage aan de oorlog een structurele plaats zal krijgen binnen militaire opleidingsprogramma’s.
Volgens Labadie staat de herdenking stil bij vier belangrijke groepen: Surinaamse militairen die onder Nederlandse vlag sneuvelden, verzetsstrijders die zich verzetten tegen de bezetter, Surinaamse Joden die slachtoffer werden van deportatie en genocide, en Surinaamse zeevarenden die omkwamen op de Atlantische Oceaan door aanvallen op hun schepen.
Blijvende oproep tot herinnering en waardering
De herdenking onderstreept het belang van blijvende erkenning voor de Surinaamse bijdrage aan de wereldgeschiedenis.
Door stil te staan bij deze offers wordt niet alleen het verleden geëerd, maar ook een fundament gelegd voor bewustzijn, verbondenheid en respect in de toekomst.
