De Nationale Democratische Partij (NDP) afdeling Paramaribo kondigt met trots de herstart aan van de zogeheten “Birti Winkri’s”.
Volgens de initiatiefnemers zijn deze buurtwinkels bedoeld om de Surinaamse gemeenschap te voorzien van kwalitatieve producten tegen betaalbare prijzen.
In een periode van hoge kosten van levensonderhoud klinkt dat als goed nieuws. Maar achter dit initiatief schuilt een bredere vraag die niet onbeantwoord mag blijven: waar eindigt sociale ondersteuning en waar begint politieke positionering?
Hulp in tijden van economische druk
Het is geen geheim dat veel huishoudens in Paramaribo en daarbuiten worstelen met stijgende prijzen van basisgoederen. Initiatieven die betaalbare producten aanbieden, kunnen directe verlichting bieden aan gezinnen die moeite hebben om rond te komen.
Vanuit dat perspectief is elke poging om de basisbehoefte van burgers te ondersteunen toe te juichen. De vraag is echter of zulke structurele noden via partijgebonden initiatieven moeten worden aangepakt – of via duurzaam nationaal beleid.
Partijwinkel of publieke voorziening?
Wanneer een politieke partij zelf winkels exploiteert of faciliteert, ontstaat een spanningsveld.
Is toegang tot betaalbare goederen volledig losgekoppeld van politieke loyaliteit?
Wordt het initiatief gefinancierd via transparante middelen?
Hoe wordt concurrentievervalsing met kleine zelfstandige ondernemers voorkomen?
In een gezonde democratie behoort basisvoorziening primair tot het domein van beleid, niet van partijstructuren. Wanneer een partij structureel sociale vangnetten organiseert, kan dat – bewust of onbewust – afhankelijkheidsrelaties creëren.
De dunne lijn tussen solidariteit en campagnevoering
Birti Winkri’s worden gepresenteerd als instrument om “zoveel mogelijk te voorzien in de basisbehoefte”. Dat is een nobel doel. Maar timing en context doen ertoe.
In politiek gevoelige tijden kunnen sociale projecten ook functioneren als zichtbare aanwezigheid in buurten:
Partijlogo’s worden herkenbaar.
Lokale structuren worden versterkt.
Politieke goodwill wordt opgebouwd.
Dat maakt het initiatief niet per definitie verkeerd, maar het vraagt wél om transparantie over intenties en financiering.
Structurele oplossing of tijdelijke pleister?
De kern van het debat is niet of Birti Winkri’s nuttig kunnen zijn. De kernvraag is waarom zulke initiatieven überhaupt nodig zijn.
Als burgers afhankelijk zijn van partijwinkels om betaalbare basisgoederen te verkrijgen, zegt dat iets over:
De koopkracht van de bevolking
De werking van de markt
Het sociaal-economisch beleid
Zolang structurele economische hervormingen uitblijven, blijven Birti Winkri’s een pleister op een dieper liggende wond.
Wat verdient de samenleving?
De Surinaamse gemeenschap verdient:
Transparante initiatieven.
Gelijke toegang zonder politieke kleur.
Duurzame oplossingen voor koopkrachtproblemen.
Sociale betrokkenheid van politieke partijen is waardevol. Maar ze mag nooit het substituut worden voor degelijk, inclusief en nationaal economisch beleid.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
