In de avonduren is het een vertrouwd beeld op veel straten in Suriname. Fietsers en bromfietsers bewegen zich door woonwijken en langs hoofdwegen, vaak zonder verlichting of reflecterende materialen.
Voor velen voelt dat als iets alledaags en onschuldigs. Men kent de route, rijdt er al jaren en vertrouwt erop dat het wel goed zal gaan. De gedachte is dat men alert is en dat anderen vanzelf wel opletten. Toch is juist dit vertrouwen vaak misplaatst.
Wat voor de bestuurder logisch en veilig aanvoelt, ziet er voor anderen heel anders uit. In het donker vervaagt overzicht en wordt inschatten moeilijker.
Een fietser of bromfietser zonder licht kan voor een automobilist pas zichtbaar worden op het moment dat uitwijken nauwelijks nog mogelijk is. Het gevaar zit niet altijd in snelheid, maar in verrassing.
Verlichting is geen detail
Veel weggebruikers onderschatten hoe beperkt het zicht in de avond werkelijk is. Zelfs bij lage snelheid kan een onverwachte beweging fataal zijn.
Auto’s hebben dode hoeken, tegenliggers verblinden elkaar en straatverlichting werkt niet overal of is defect. In zulke omstandigheden valt een fiets of brommer zonder licht letterlijk weg tegen de achtergrond van de nacht.
Daarbij komt dat wegen niet alleen worden gedeeld met auto’s. Overstekende voetgangers, spelende kinderen of loslopende dieren maken het verkeer onvoorspelbaar. Eén onverwacht moment is genoeg om een gewone rit te veranderen in een drama.
Kleine keuzes met grote gevolgen
Verantwoordelijkheid in het verkeer begint bij eenvoudige keuzes. Een werkende lamp, een reflecterend hesje of zelfs lichte kleding kan het verschil maken. Het gaat niet om luxe of regels om het regels zijn, maar om zichtbaarheid en wederzijds begrip.
In onze samenleving waarin iedereen dezelfde wegen gebruikt, is veiligheid een gedeelde plicht. Wie zichtbaar is, beschermt niet alleen zichzelf, maar ook anderen.
Goed gezien worden is geen overbodige voorzorg, maar een basisvoorwaarde om veilig thuis te komen. Juist in de avonduren zou dat besef vanzelfsprekend moeten zijn.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
