De stopzetting van de Royalties voor Iedereen door de regering Simons-Rusland is gedaan zonder valide reden. Zelf hebben alle regeringspersonen een fikse salarisverhoging gehad, en deze is nooit teruggedraaid.
Maar wat het arme volk zou krijgen, hebben zij wel teruggedraaid en per direct stopgezet. Zij hadden de verhoging van hun salarissen toch ook meteen kunnen stopzetten? Nee, dat is niet gedaan. En nu reizen zij de wereld rond. Maar de Royalties voor Iedereen – gratis geld voor het volk – zijn wel per direct stopgezet.
Het stoppen van de Royalties voor Iedereen treft juist de kwetsbare groepen: studenten, armen en boeren die extra ondersteuning nodig hebben, mensen die een woning willen bouwen, een klein bedrijf willen beginnen of diep in de schulden zitten.
Deze regering Simons-Rusland houdt deze grote groep Surinamers klein en gevangen in armoede. Deze regering Simons-Rusland, met de vele aanhangers van deze coalitie, was gewoon jaloers op dit succes van de vorige regering.
Nu, maanden na de stopzetting, blijkt hun jaloezie. Zij gunnen hun eigen volk, hun eigen stemmers, geen vooruitgang. Het geld dat uitgekeerd zou worden via de Royalties voor Iedereen is van het volk en niet van deze incompetente regeringslui (zoals Brunswijk zegt: “de luizen”).
Ter herinnering: wat waren de Royalties voor Iedereen?
Laten we eerst herinneren wat RVI inhield en waarom het zo cruciaal was. Het programma, gelanceerd om burgers inspraak te geven in de toekomstige olie-inkomsten, zorgde ervoor dat meer dan 60.000 Surinamers zich registreerden en dat ruim 3.300 burgers al uitbetalingen ontvingen.
Dit was geen liefdadigheid, maar een recht: een directe verdeling van de welvaart uit Suriname’s bodem, zoals olie uit Block 58. Santokhi benadrukte terecht dat RVI was opgezet voor participatie en transparantie, zodat het volk niet afhankelijk was van politieke gunsten.
In een land waar armoede en ongelijkheid nog altijd heersen, bood RVI een concrete steun in de rug. Het gaf families de middelen om basisbehoeften te dekken, onderwijs te financieren of kleine investeringen te doen – een buffer tegen de economische schokken die Suriname al decennia teisteren.
Zonder RVI blijft het volk overgeleverd aan de grillen van de regering, wat de kloof tussen rijk en arm alleen maar vergroot.
Hoe pakken andere landen het aan om rijkdommen van het land eerlijk onder het volk te verdelen?
Deze regering is gierig
In een tijd waarin het Surinaamse volk dagelijks wordt geconfronteerd met prijsstijgingen en pinarie, en Suriname op de drempel staat van een potentieel welvarende toekomst dankzij haar olierijkdommen, is het stopzetten van het Royalties voor Iedereen (RVI)-programma door de huidige regering Simons-Rusland een schaamteloze schending van de rechten van het volk. Een grote schande.
Dit initiatief, ingevoerd onder de vorige regering, was bedoeld om burgers direct te laten meeprofiteren van de inkomsten uit natuurlijke grondstoffen – een principe dat diep geworteld is in rechtvaardigheid en transparantie.
Ex-president en VHP-voorzitter Chan Santokhi heeft dit besluit terecht bestempeld als een “grote schande”, waarbij een fundamenteel recht van het volk wordt afgenomen.
Het RVI-programma vormde een sterke steun in de rug voor Surinamers en het per direct reactiveren ervan is niet alleen wenselijk, maar noodzakelijk.
Het stopzetten getuigt van onnodige afgunst jegens het volk, creëert afhankelijkheid van incompetente politiek en druist in tegen de kernprincipes dat grondstofinkomsten direct ten goede moeten komen aan burgers.
Vergelijking met Guyana
Een vergelijking met Guyana’s oliebeleid onderstreept de superioriteit van RVI als directe steun voor het volk. Guyana beheert haar olie-inkomsten via het Natural Resource Fund (NRF), opgericht in 2019 als sovereign wealth fund.
Hoewel dit stabiliteit beoogt, merkt de massa weinig van de beloofde welvaart: ondanks een exploderende GDP blijft armoede hoog, met corruptie en ongelijkheid die voordelen opslokken. Elites en infrastructuurprojecten profiteren, maar burgers zien geen directe uitkeringen.
RVI daarentegen biedt directe participatie: burgers ontvangen royalties persoonlijk, wat onafhankelijkheid en transparantie bevordert. Guyana’s model toont dat fondsen zonder directe distributie clientelisme voeden, terwijl RVI het volk empowert.
Door RVI stop te zetten, kiest de regering voor Guyana-achtige elitestructuren in plaats van echte volkssteun. Reactivering zou Suriname onderscheiden als een land waar grondstoffen écht het volk dienen, niet de machthebbers.
Stopzetting Royalties voor iedereen is afgunst van de NDP-NPS-regering
Immers, zelf hebben zij allemaal forse salarisverhogingen gehad die zijn blijven doorlopen en niet zijn stopgezet. De beslissing van de huidige regering om RVI stop te zetten is niets minder dan een daad van onnodige afgunst jegens het volk.
Waarom zou een regering die zich sociaal-democratisch noemt een programma afschaffen dat burgers versterkt? Het lijkt erop dat de machthebbers niet willen dat het volk onafhankelijk wordt van politieke hand-outs.
Door RVI te elimineren, creëert de regering afhankelijkheid van incompetente politiek. Burgers moeten nu smeken om subsidies of gunsten, wat de deur opent voor clientelisme. Politici kunnen stemmen kopen met selectieve hulp, in plaats van dat inkomsten rechtstreeks naar de mensen gaan.
Vergelijking met Venezuela
De regering Simons-Rusland doet hetzelfde als wat de socialisten in Venezuela hebben gedaan. De consequenties zijn grote armoede en verarming van het volk. Venezuela’s oliebeleid toont de rampzalige gevolgen van staatscontrole zonder directe volksdistributie.
RVI voorkomt dit: directe uitkeringen beperken corruptie, versterken burgers en zorgen voor transparantie. Door RVI stop te zetten, riskeert Suriname een Venezuela-achtig debacle.
Vergelijking met Nigeria
Ook Nigeria toont de valkuilen van gecentraliseerd beheer zonder directe volksvoordelen. Ondanks enorme olie-inkomsten lijdt 40% van de bevolking onder armoede door corruptie en mismanagement.
RVI vormt hiertegen een alternatief: directe royalties aan burgers zouden corruptie omzeilen en welvaart eerlijk verdelen.
VHP Royalties voor Iedereen lijkt op Alaska en werkt
Alaska’s Permanent Fund Dividend toont dat directe uitkeringen werken. RVI is geïnspireerd op dit succesmodel en zou Suriname in staat stellen olie-inkomsten democratisch te verdelen, armoede te verminderen en transparantie te vergroten.
Conclusie
Voer de Royalties voor Iedereen per direct opnieuw in. Het geld is niet van Simons of Rusland. Jullie hebben de salarisverhogingen behouden, maar het arme volk zijn recht ontnomen.
Het stopzetten van RVI is geen beleidsfout, maar een aanval op democratie en rechtvaardigheid. Het volk heeft dit door.
Weg met afgunst.
Weg met afhankelijkheid.
Tijd voor rechtvaardige verdeling.
Dr. Ashwin Ramcharan RO
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
