Terwijl Suriname vandaag zijn 50 jaar staatkundige onafhankelijkheid viert, terwijl we onze diversiteit omarmen en stilstaan bij alles wat ons als natie heeft gevormd, staat een andere groep Surinamers óók stil: degenen die zich onvermoeibaar inzetten voor het beëindigen van geweld tegen vrouwen, enkel en alleen omdat zij vrouw zijn.
Vandaag start de jaarlijkse internationale campagne “16 Dagen van Activisme tegen Gendergerelateerd Geweld”, die loopt van 25 november tot 10 december.
Wereldwijd én in Suriname wordt aandacht gevraagd voor een schrijnend, maar oplosbaar vraagstuk: geweld tegen vrouwen en meisjes.
Suriname heeft de afgelopen decennia vooruitgang geboekt in wetgeving, in bewustwording, in maatschappelijke betrokkenheid.
Maar eerlijk is eerlijk: we zijn nog lang niet waar we moeten zijn. En dat erkennen is geen verwijt; het is een noodzakelijke uitnodiging om verder te denken, verder te bouwen en verder te reiken dan we tot nu toe hebben gedaan.
Vooruitgang, maar ook werk aan de winkel
De cijfers, de verhalen en de realiteit maken duidelijk dat geweld tegen vrouwen geen incident is, maar een systeemprobleem:
• een probleem van sociale normen
• van gebrekkige ondersteuning
• van stille schaamte
• én van onvoldoende aandacht voor plegers van geweld
We praten veel over slachtoffers en terecht, maar te weinig over de noodzaak om plegers te begeleiden, gedrag te veranderen en patronen te doorbreken.
Een duurzaam veilig Suriname vraagt om een systeem dat álle schakels aanpakt, van preventie tot nazorg, van opvoeding tot juridische handhaving.
Dat systeem begint zich te vormen, maar het mist nog stevigheid. De vooruitgang is zichtbaar, maar nog te kwetsbaar.
Geen verwijten, wel verantwoordelijkheid
Vandaag past geen schuldvraag.
Vandaag past geen wij-zij.
Vandaag kiezen we voor een andere toon: optimisme met urgentie.
Suriname heeft laten zien dat het kan groeien, veranderen, evolueren. We hebben het gedaan op het gebied van democratie, van bestuur, van diversiteit, van cultuur.
En dus kunnen we dit óók:
Een land worden waar vrouwen niet bang hoeven te zijn.
Een land waar grenzen worden gerespecteerd.
Een land waar geweld niet wordt goedgepraat, verzwegen of genormaliseerd.
Onze wens voor de komende 50 jaar
In de geest van 50 jaar Srefidensi, en met het vizier op de komende 50 jaar, spreekt UMA Legal Aid & Marketing de volgende wens uit voor Suriname:
Moge Suriname in de komende halve eeuw uitgroeien tot een land waar:
-
geweld tegen vrouwen niet alleen maatschappelijk onacceptabel is, maar ook structureel wordt voorkomen;
-
slachtoffers overal terechtkunnen voor bescherming, begeleiding en gerechtigheid;
-
plegers toegang hebben tot effectieve hulptrajecten die recidive voorkomen;
-
ons rechtssysteem, onze zorgstructuren, onze scholen en onze gemeenschappen samenwerken als één geïntegreerd netwerk;
-
jongens en meisjes opgroeien in een cultuur van respect, gelijkwaardigheid en veiligheid;
-
de kleur oranje — het symbool van de campagne — niet alleen gedragen wordt op de 25ste dag van elke maand, maar zichtbaar is in beleid, systemen en mentaliteit.
We zullen niet allemaal getuige zijn van het Suriname van 2075. Maar onze daden, onze keuzes en onze inzet van vandaag bepalen wél welk Suriname onze kinderen en kleinkinderen erven.
Laten we ervoor zorgen dat het een land is waar veiligheid geen privilege is, maar een basisrecht.
Een land waar vrijheid niet alleen wordt gevierd op 25 november, maar élke dag wordt beleefd in de huizen, straten en harten van alle Surinamers.
Suriname verdient dat.
Onze vrouwen verdienen dat.
Onze toekomst verdient dat.
Sheila Mijnals
UMA Legal Aid & Marketing
