De aankondiging van waarnemend korpschef Melvin Pinas om politiehuizen die door derden worden bezet vrij te maken, klinkt daadkrachtig.
Maar achter deze maatregel schuilt een veel fundamenteler probleem: jarenlang wanbeheer binnen het Korps Politie Suriname (KPS).
Het is een schrijnende realiteit dat een organisatie met een tekort aan gebouwen tegelijkertijd panden heeft die leegstaan, vervallen of onrechtmatig worden gebruikt.
Hoe heeft dit zo ver kunnen komen?
De kernvraag wordt nauwelijks gesteld: hoe is het mogelijk dat politiehuizen in handen zijn gekomen van derden? Dit wijst niet alleen op gebrekkig toezicht, maar ook op een falend systeem van beheer en handhaving binnen de politieorganisatie zelf.
Het gaat hier niet om een incident, maar om een structureel probleem. Wanneer staatsbezit jarenlang ongecontroleerd wordt gebruikt of zelfs “ingenomen”, dan is er sprake van een ernstig tekort aan interne controle en verantwoordelijkheid.
Symptoombestrijding in plaats van structurele oplossing
Het terugvorderen van panden is noodzakelijk, maar het is slechts een eerste stap. Zonder structurele hervormingen dreigt deze actie niets meer te zijn dan symptoombestrijding.
Wie garandeert dat deze panden na ontruiming niet opnieuw verkeerd worden gebruikt? Waar zijn de systemen die moeten voorkomen dat dit überhaupt gebeurt?
Zolang deze vragen onbeantwoord blijven, blijft het risico bestaan dat dezelfde fouten zich herhalen.
Ondertussen betaalt de samenleving de prijs
Het meest wrange aspect is dat het KPS tegelijkertijd huur betaalt voor externe locaties, terwijl eigen gebouwen ongebruikt of misbruikt worden. Dit betekent dat publieke middelen inefficiënt worden ingezet – en uiteindelijk is het de samenleving die hiervoor opdraait.
In een tijd waarin middelen schaars zijn, is dit niet alleen onlogisch, maar ook onverantwoord.
Gebrek aan middelen of gebrek aan prioriteit?
Korpschef Pinas geeft aan dat er nog geen middelen beschikbaar zijn voor renovatie. Dat kan een reëel probleem zijn, maar het roept ook de vraag op of het hier gaat om een gebrek aan middelen of een gebrek aan prioriteit.
Want hoe geloofwaardig is het om te spreken van tekorten, terwijl bestaande infrastructuur jarenlang niet wordt onderhouden of benut?
Goed beheer begint niet bij extra geld, maar bij het effectief inzetten van wat er al is.
Tijd voor verantwoordelijkheid en transparantie
De aangekondigde landelijke aanpak kan een stap in de juiste richting zijn, mits deze gepaard gaat met transparantie en verantwoording. Het publiek heeft recht om te weten:
Wie heeft deze panden in gebruik genomen?
Hoe lang speelt dit al?
En waarom is er niet eerder ingegrepen?
Zonder duidelijke antwoorden dreigt deze operatie slechts een tijdelijke schoonmaakactie te worden, zonder blijvende verbetering.
Meer dan gebouwen: het gaat om vertrouwen
Dit probleem gaat uiteindelijk niet alleen over gebouwen, maar over vertrouwen in instituties. Wanneer een politieorganisatie haar eigen middelen niet kan beheren, hoe kan zij dan effectief toezicht houden op de samenleving?
De actie van Pinas is noodzakelijk, maar komt laat. De echte uitdaging ligt niet in het ontruimen van panden, maar in het herstellen van discipline, controle en verantwoordelijkheid binnen het korps.
F. Jones
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
