OPINIE- De dynamiek van de Surinaamse politiek is even complex als fascinerend. Een kenmerkende trend die uit het verleden blijkt, is het kortetermijngeheugen van een groot deel van de samenleving als het gaat om politieke ontwikkelingen.
Pijnlijke herinneringen aan strenge regeringsmaatregelen lijken snel te vervagen, een fenomeen dat ongetwijfeld de komende parlementsverkiezingen in mei 2025 zal beïnvloeden.
Het zou daarom niemand moeten verbazen als de VHP onder leiding van Chandrikapersad Santokhi aanzienlijke zetelwinst boekt.
De partij lijkt deze trend te begrijpen en is van plan om voorafgaand aan de verkiezingen populaire maatregelen te introduceren.
Verhogingen van de AOV-uitkering, kinderbijslag, het schenken van voedselpakketten en het toekennen van domeingronden zijn slechts enkele van de stappen die met name bedoeld lijken om de gunst van de kiezer te herwinnen.
Deze strategie is niet nieuw en de geschiedenis heeft uitgewezen dat het volk gevoelig is voor dergelijke tactieken. Het lijkt erop dat de belofte van onmiddellijke voordelen vaak zwaarder weegt dan de herinnering aan langdurige struggles.
Dit fenomeen, hoewel misschien begrijpelijk vanuit een menselijk oogpunt, roept veel vragen op over de lange termijn politieke betrokkenheid en het collectief geheugen van de samenleving.
Terwijl we uitkijken naar de verkiezingen van 2025, is het nodig om ons af te vragen of we getuige zullen zijn van een herhaling van de geschiedenis.
Zal de Surinaamse samenleving opnieuw kiezen voor directe voordelen en daarbij het grotere plaatje uit het oog verliezen? Het antwoord op deze vraag kan bepalend zijn voor de toekomst van het land.
C. Wallerlei
