Stel je voor dat je bent opgegroeid in een land waar iedereen elkaar kent, waar families meepraten over wie je mag daten en waar je keuze simpelweg beperkt is.
Dan vertrek je naar Nederland, en ineens is de wereld groter. Veel groter.
Het is een patroon dat veel Surinamers herkennen, merk ik.
Wie naar Nederland vertrekt, ontdekt niet alleen een nieuw land maar soms ook een nieuw liefdesgeluk.
De vijver is groter
Nederland telt meer dan 180.000 in Suriname geboren inwoners, plus bijna 189.000 van de tweede generatie. Maar buiten die Surinaamse gemeenschap wonen er ook mensen met een Europese, Turkse of andere migratieachtergrond.
Al die verschillende mensen, al die verschillende levens. De kansen op een echte match nemen daardoor gewoon toe.
Een kennis van me zei het zo: “Surinamers struikelen in Suriname vaak over een gebrek aan match qua normen en waarden, opleidingsniveau of zelfs uiterlijk.
Je hebt hier nou eenmaal meer keus. Op ieder potje past bijna een deksel in Nederland.”
Minder oordeel, meer ruimte
In Suriname kan de sociale druk rondom relaties zwaar wegen. Families hebben verwachtingen. De gemeenschap kijkt mee. Status en uiterlijk tellen soms harder dan karakter.
In Nederland lijkt dat anders te liggen. Surinaamse studenten vertellen dat persoonlijkheid en gedeelde waarden hier vaker het verschil maken.
Kennismakingen verlopen directer. Mensen zeggen sneller wat ze zoeken, en dat maakt het makkelijker om te voelen of iets klopt.
Liefde als bijvangst
Een Surinaamse student vertelde aan mij dat hij zich thuis romantisch vaak eenzaam voelde, maar in Nederland al snel iemand vond met wie de verbinding er meteen was.
Hij is niet de enige. Zowel mannen als vrouwen zeggen dat hun liefdesleven in Nederland positiever verloopt dan ze hadden verwacht.
Culturele verschillen tussen partners hoeven dat niet in de weg te staan. Velen ervaren die juist als iets dat hun relatie verrijkt, niet belast.
Nederland geeft Surinamers soms onverwacht een tweede kans. Niet alleen op een nieuw leven, maar ook op de liefde.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
