Suriname dreigt volgens entrepreneur en filantroop Geor Hering een belangrijk deel van zijn toeristische aantrekkingskracht zelf te ondergraven.
Niet door gebrek aan natuur, cultuur of gastvrijheid, maar door iets wat volgens hem veel te lang wordt gedoogd: het op grote schaal verbranden van huis- en tuinafval evenals openstaande percelen, met name in Paramaribo, Wanica, Commewijne en omliggende gebieden.
Hering zegt aan GFC Nieuws dat hij vanuit Nederland steeds vaker hoort dat de luchtvervuiling voor potentiële bezoekers een serieuze reden vormt om Suriname links te laten liggen.
‘Duizenden euro’s uitgeven om in de rook te leven’
“De vele mensen die ik spreek zeggen me ronduit dat ze niet geconfronteerd willen worden met deze giftige rookwolken en ik begrijp ze volkomen”, zegt Geor Hering.
“Niemand met gezond verstand wil duizenden euro’s uitgeven aan een vakantie om vervolgens door rookwolken van brandend afval te moeten rijden of op zijn vakantieadres voortdurend de geur van verbrand afval in te ademen.”
Volgens Hering is het probleem inmiddels veel groter dan een kwestie van stank of een enkele brand. Hij spreekt van een structureel probleem dat door onvoldoende handhaving in stand wordt gehouden.
“Er wordt enorm veel gesproken over toerisme en het aantrekken van bezoekers, maar ondertussen laat de overheid toe dat mensen hun afval verbranden of het gras op percelen in brand steken alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Dat is toch niet uit te leggen aan een toerist?”
WHO: luchtvervuiling is geen onschuldige overlast
De gezondheidsrisico’s maken de kwestie volgens Hering nog ernstiger. De WHO waarschuwt dat luchtverontreiniging een van de grootste milieugerelateerde bedreigingen voor de volksgezondheid vormt.
Vooral fijnstof, waaronder PM2,5, is gevaarlijk omdat de microscopisch kleine deeltjes diep in de longen kunnen doordringen.
Blootstelling aan luchtverontreiniging wordt door de WHO in verband gebracht met ernstige aandoeningen, waaronder hart- en vaatziekten, beroertes, chronische luchtwegaandoeningen en longkanker.
De WHO schat dat de gecombineerde effecten van omgevingsluchtvervuiling en huishoudelijke luchtvervuiling wereldwijd jaarlijks verband houden met ongeveer 7 miljoen vroegtijdige sterfgevallen.
Dat betekent uiteraard niet dat iedere persoon die een rookwolk passeert daardoor ernstig ziek wordt. Maar het maakt volgens Hering wel duidelijk dat het bagatelliseren van langdurige blootstelling aan vervuilde lucht onverantwoord is.
“Het gaat niet om een beetje rook waarvan je alleen maar vieze kleren krijgt. In die rook kunnen schadelijke fijnstofdeeltjes en andere verbrandingsproducten zitten”, stelt hij.
‘Wie wil hier nog vakantie vieren?’
Hering vindt het vooral pijnlijk dat het probleem volgens hem rechtstreeks botst met de ambities om Suriname als aantrekkelijke toeristische bestemming te profileren.
“Je kunt prachtige reclames maken over de Surinaamse natuur, rivieren, cultuur en gastvrijheid. Maar wat gebeurt er wanneer een toerist vervolgens vanuit het vliegtuig naar zijn hotel rijdt en onderweg meerdere rookwolken van brandend afval tegenkomt?”
Volgens Geor Hering is het imago-effect niet te onderschatten.
“Een toerist hoeft maar één slechte ervaring te hebben en die staat binnen enkele minuten op de socials. Vervolgens lezen honderden of duizenden mensen mee. Dat is de werkelijkheid van toerisme vandaag.”
Hij noemt het daarom “kortzichtig” wanneer beleidsmakers afvalverbranding uitsluitend als een lokaal huishoudelijk probleem beschouwen.
“Dit is óók volksgezondheid. Dit is óók leefbaarheid. En uiteindelijk is dit óók toerisme en economie.”
‘De overheid moet stoppen met wegkijken’
Hering heeft al langer dan 20 jaren kritiek op wat hij omschrijft als het slappe optreden van de overheid tegen het verbranden van afval.
Volgens hem ontbreekt het niet alleen aan regels, maar vooral aan consequente handhaving.
“Als mensen weten dat de kans vrijwel nihil is dat ze worden beboet, waarom zouden ze dan stoppen? Je creëert op die manier een cultuur waarin afval verbranden als normaal wordt beschouwd.”
Hij pleit voor zeer strengere controle, effectieve afvalinzameling, veel hogere boetes en een veel duidelijkere publieke campagne.
“Suriname kan niet enerzijds zeggen dat het toerisme moet groeien en anderzijds toestaan dat woongebieden regelmatig worden blootgesteld aan rook van brandend afval. Dat zijn twee tegengestelde werkelijkheden.”
De entrepreneur heeft tot slot een duidelijke boodschap aan beleidsmakers.
“Schone lucht is geen luxe. Het is een basisrecht. Als dat zelfs niet goed kan worden georganiseerd moeten we ons afvragen welk signaal eigenlijk aan de eigen bevolking én aan buitenlandse bezoekers wordt geven.”
Inwoners Paramaribo-Noord klagen steen en been over illegale vuilverbranding
