Volgens verschillende maatschappelijke critici kan Suriname armoede nooit duurzaam bestrijden zolang het land geen Sociaal Zekerheidsfonds of Sociale Zekerheidsbank heeft.
Zij stellen dat alle huidige maatregelen op elkaar gestapelde noodoplossingen zijn: weinig effectief, politiek gestuurd en volledig afhankelijk van willekeur.
Net zoals arbeidsrust wordt bewaakt door een tripartiet orgaan, moet sociale zekerheid volgens hen ondergebracht worden in een professioneel, onafhankelijk en data-gedreven instituut.
Kijk naar landen waar het wél werkt
Critici verwijzen naar succesvolle internationale voorbeelden, waarbij vooral Bolsa Família in Brazilië wordt genoemd. Dat programma slaagt omdat:
iedereen verplicht wordt geregistreerd;
de overheid exact weet wie steun nodig heeft;
hulp direct bij burgers terechtkomt;
politieke inmenging en tussenpersonen geen rol spelen.
Volgens critici laat dit voorbeeld duidelijk zien dat Suriname een vergelijkbare structuur nodig heeft om eindelijk grip te krijgen op armoedebeleid.
Wat zo’n sociaal zekerheidsorgaan moet doen
Volgens de critici moet het voorgestelde orgaan de volgende taken krijgen:
Een volledig landsdekkend register van kwetsbare burgers;
Objectieve criteria voor steun, gebaseerd op transparante indicatoren;
Automatische toewijzing van ondersteuning op basis van echte nood;
Strenge controlemechanismen en volledige openbaarheid;
Onafhankelijk bestuur dat niet kan worden gebruikt als politiek instrument.
Heldere procedures zijn noodzakelijk
Iedere burger die aanspraak wil maken op sociale ondersteuning zou volgens critici minstens moeten:
Ingeschreven zijn bij het Sociaal Zekerheidsfonds;
Objectieve documenten indienen zoals inkomen en gezinssamenstelling;
Een screening doorlopen zodat middelen terechtkomen bij de meest kwetsbaren;
Jaarlijks herregistreren, zodat misbruik en vervuilde data worden voorkomen.
Eindelijk af van het “giswerkbeleid”
Volgens de critici tast Suriname al jaren in het duister. Zonder de juiste data weet de overheid niet:
hoeveel mensen steun nodig hebben;
waar kwetsbare gezinnen zich bevinden;
welke vormen van ondersteuning het effectiefst zijn.
“Je kunt geen armoede bestrijden als je niet eens weet wie arm is,” aldus een van de critici.
Suriname staat op een kruispunt
Critici benadrukken dat het Land nu moet kiezen: blijven improviseren en politieke lapmiddelen produceren, of eindelijk investeren in een eerlijk, transparant en duurzaam sociaal zekerheidsstelsel.
