De politie van Suriname publiceert vaker berichten over arrestaties van drugscriminelen. Maar wie worden er eigenlijk opgepakt?
Het gaat meestal om personen die marihuana of een andere vorm van softdrugs gebruiken of verkopen. De zogenaamde kleine jongens dus. Handig voor de statistieken, maar het grote probleem wordt niet aangepakt.
De echte vraag is: wanneer worden de grote jongens aangepakt?
De zware criminelen die handelen in cocaïne, die in dure wagens rijden, villa’s neerzetten en hun drugsgeld witwassen via bedrijven en schijnconstructies.
Deze groep is allang niet meer op straat te vinden. Ze hebben zich genesteld in de bovenlaag van de samenleving. Ze zitten overal, ook in de overheid en andere invloedrijke sectoren.
Zolang alleen de kleintjes worden opgepakt, verandert er niets. De structuren achter de drugscriminaliteit blijven onaangetast.
Integendeel, het lijkt alsof er bewust weggekeken wordt bij de grote netwerken.
De pakkans voor hen blijft vrijwel nul, terwijl de politie druk doet met het publiceren van foto’s van een paar zakjes marihuana en wat bankbiljetten.
Dit soort selectieve rechtshandhaving is gevaarlijk. Het voedt het wantrouwen in de politie en justitie en ondermijnt het idee van rechtvaardigheid.
Als Suriname echt wil breken met de drugsmaffia, moet men beginnen bij de top.
Pak de financiers, de witwassers, de machtige netwerken. Pas dan kan men zeggen dat men serieus strijdt tegen de drugscriminaliteit.
Ben M.D.
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
