Er zijn plekken waar je niet naartoe gaat om indruk te maken, maar om even op adem te komen. De waterkant van Domburg is zo’n plek.
Geen drukte, geen haast, maar gewoon de rivier, de wind en het gevoel dat alles even mag vertragen.
Wanneer je daar staat, kijkend over de Surinamerivier, besef je hoe weinig er eigenlijk nodig is om tot rust te komen.
Mensen zitten er stil met een hengel in het water, anderen staren gedachteloos naar de boten die voorbijvaren. Niemand lijkt zich te haasten. Het ritme van de rivier bepaalt het tempo, en dat tempo is precies goed.
Eten en sfeer als onderdeel van de beleving
Wat mij vooral opvalt, is hoe sterk eten en beleving hier samenkomen. Onder de markt vind je een verrassend aanbod aan Javaanse snacks en gerechten.
De geur van vers bereide hapjes hangt in de lucht en trekt je bijna vanzelf naar een kraampje. En als je besluit om even te gaan zitten bij een warung, merk je hoe eenvoudig genieten kan zijn: goed eten, een briesje en uitzicht op het water.
Ruimte voor jong en oud
Voor gezinnen is er ook aandacht. Kinderen spelen in de kleine speeltuin terwijl ouders even niets hoeven. Geen schermen, geen verplichtingen, alleen tijd.
Misschien is dat wel wat Domburg zo bijzonder maakt.
Het herinnert je eraan dat ontspanning niet duur of ingewikkeld hoeft te zijn. Soms is een plek aan het water, een bord eten en een moment van rust al genoeg om je weer mens te voelen.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
