Wat een medisch mirakel! SLM is al decennia lang klinisch dood, maar dankzij de eindeloze zuurstofslangen van belastinggeld blijft het lijk toch nog gezellig op de IC liggen. Een prestatie waar zelfs Frankenstein jaloers op zou zijn.
De politieke virussen hebben zich meesterlijk verspreid: elk orgaan van het bedrijf is geïnfecteerd, elk onderdeel verrot. En de artsen? Ach, dat zijn geen artsen, maar politieke hobbyisten die met hun diploma van “vriend-van-de-partij” vrolijk de boel verder laten wegrotten.
Nieuwe managers? Natuurlijk! Want niets zegt “redding” zoals het vervangen van oude rommel door exact hetzelfde soort rommel. Lood om oud ijzer, maar met een fris likje politieke verf.
En waarom zou de politiek dit ooit loslaten? SLM is geen luchtvaartmaatschappij, het is een trofee. Een van de meest begeerde stukken buit in de nationale politieke grabbelton. Het maakt niet uit dat de patiënt al lang hersendood is – zolang er nog belastinggeld in de aderen kan worden gepompt, blijft het circus vrolijk doordraaien.
Kortom: SLM is niet een bedrijf, maar een politiek huisdier. Het blaft niet, het vliegt niet, maar het kost wel een fortuin om in leven te houden. En dat is precies waar het voor bedoeld is .
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
