In Suriname is de gemiddelde rijlesduur slechts 11 uur, terwijl dat in Nederland op 41,5 uur ligt. Dertig uur minder. En dan vragen we ons af waarom er zoveel ongelukken gebeuren op onze wegen?
Onze rijopleiding is ronduit gebrekkig, en de gevolgen zien we elke dag in de statistieken en op social media: botsingen, slippartijen en fatale ongevallen.
In Nederland doorloopt een leerling een uitgebreid traject. Het gaat niet alleen om leren schakelen en sturen, maar ook om verkeersinzicht, defensief rijden en geavanceerde technieken zoals parkeren, rijden op de snelweg en het omgaan met complexe verkeerssituaties.
De gemiddelde cursist krijgt les van een gecertificeerde instructeur en doet vaak één tussentijdse toets voordat ze op mogen voor het praktijkexamen.
En hier? Mensen kruipen in een lesauto, rijden niet harder dan 25 km/u, en worden na een paar uurtjes “klaargestoomd” voor het examen.
Nog schokkender is dat veel Surinaamse rijinstructeurs niet eens weten wat een dode hoek is. Laat staan dat ze hun leerlingen leren om te anticiperen op onvoorziene situaties of gevaarlijke verkeersmanoeuvres.
Hoe kunnen wij van nieuwe bestuurders verwachten dat ze veilig rijden als ze de basisprincipes niet eens beheersen? Dit is niet alleen gevaarlijk, het is ook crimineel nalatig.
We moeten stoppen met de ‘snel-snel’-mentaliteit en investeren in betere opleidingen. Meer praktijkuren, strengere eisen voor rijinstructeurs.
Veiliger verkeer begint bij een rijopleiding die serieus genomen wordt. Tot die tijd blijven we onze eigen chaos voeden. Is dat wat we willen?
