OPINIE- Rijke Surinaamse jeugd die naar Nederland verhuist voor hun opleiding of werk is vaak ongelukkig omdat ze voor het eerst worden blootgesteld aan een cultuur van hard werken en discipline, terwijl ze voorheen zelden of nooit de handen uit de mouwen hoefden te steken.
Het is algemeen geaccepteerd dat kids uit welgestelde Surinaamse families een leven leiden waarin ze worden voorzien van alle gemakken.
Zij kunnen ook vaak voortborduren op hun familienaam om succes te behalen en respect af te dwingen.
Het is echter duidelijk dat de nuchtere Nederlandse mentaliteit dergelijk gedrag en deze denkwijze onmiddellijk onderdrukt.
Deze automatische reductie in maatschappelijke status werkt bij hen ook minderwaardigheidsgevoelens op, blijkt uit gesprekken die ik heb gevoerd met meerdere Surinaamse studenten die wonen in de Randstad.
Vooral jeugdigen die in Suriname opgroeien in de ‘elite klasse’ genieten van diverse privileges die komen te vervallen na aankomst op Schiphol Airport.
Bij hen verdwijnt meteen een groot deel van hun aanzien, comfort en vrijheid.
Het is algemeen bekend dat het in Nederland, zelfs in miljonairsfamilies, gebruikelijk is dat kinderen zo vroeg als mogelijk leren wat hard werken inhoudt.
Achterover zitten en teren op de achternaam van papa en mama zoals dikwijls in Suriname gebeurt, wordt terecht zwaar verafschuwd.
Foto ter illustratie.
J. Huizinga
DISCLAIMER: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC het eens is met de inhoud
