Op 8 december 1982 werden 16 voorvechters van democratie en de rechtsstaat door het militair regime gemarteld en vermoord.
Na decennia van strijd en rechtszaken zijn de daders in 2023 veroordeeld, met de voormalige legerleider en ex-president Desi Bouterse als hoofdschuldige.
Maar zijn voortvluchtige status sinds deze veroordeling werpt een schaduw over de gerechtigheid die nabestaanden zo hard hebben bevochten.
Waar blijft de gerechtigheid voor Pikin Saron?
Naast de slachtoffers van 8 december roept een andere tragedie vragen op: de moorden op de inheemse mannen van Pikin Saron, volgens bekentenissen van een direct betrokkene in opdracht van de huidige president. Hoe kan een land dat gerechtigheid predikt voor de ene tragedie, de andere blijven negeren?
Een smet op de rechtsstaat
De voortvluchtige status van Bouterse en de aanpak van de zaak-Pikin Saron ondermijnen het vertrouwen in de rechtsstaat.
Hoe kan Suriname zich profileren als een natie van recht en orde, terwijl belangrijke vragen over gerechtigheid onbeantwoord blijven?
Het falen om iedereen verantwoordelijk te houden – ongeacht rang of positie – verzwakt de geloofwaardigheid van de democratie.
President Santokhi moet niet alleen het voortouw nemen in het naleven van de gerechtelijke uitspraken rondom 8 december, maar ook verantwoordelijkheid tonen door de zaak-Pikin Saron serieus te nemen.
De waarheid moet boven tafel komen, en gerechtigheid moet worden gegarandeerd, niet alleen voor de slachtoffers van 1982, maar ook voor de inheemse mannen die hun leven verloren.
Oproep aan maatschappelijke organisaties en nabestaanden
Het is tijd dat maatschappelijke organisaties en nabestaanden van alle slachtoffers samen een open brief sturen aan de president, waarin wordt opgeroepen tot volledige transparantie en actie. Er mag geen onderscheid worden gemaakt tussen slachtoffers, en geen enkel leven mag minder waard worden geacht.
N. Mohari
