Coalitiefractieleider Rabin Parmessar erkent dat de ontevredenheid binnen delen van de samenleving én binnen de eigen achterban van de Nationale Democratische Partij (NDP) reëel is.
In gesprek met TBN Prime Alert spreekt hij openlijk over interne spanningen, maar plaatst die in historisch perspectief.
“Binnen de NDP zijn er altijd verschillende stromingen geweest,” stelt hij. Tegelijkertijd groeit bij veel burgers het gevoel dat erkenning van problemen sneller gaat dan de daadwerkelijke oplossingen.
Overvol overheidsapparaat, beperkte doorstroming
Volgens Parmessar ontstaat spanning vooral doordat niet iedereen die zich NDP’er voelt, direct aan bod kan komen. Het overheidsapparaat is volgens hem simpelweg overvol.
De coalitie zet daarom in op arbeid buiten de overheid en op het stimuleren van particulier initiatief, met name via toekomstige kansen in de olie- en gassector.
Die belofte biedt perspectief, maar wordt door velen als abstract en ver weg ervaren, zeker voor huishoudens die vandaag moeite hebben om rond te komen.
Achterstanden blijven zichtbaar in het dagelijks leven
Hoewel de coalitie erkent dat Suriname kampt met forse achterstanden, blijft voor veel burgers vooral de traagheid voelbaar.
Slechte wegen, structurele wateroverlast en ondergelopen woningen behoren nog steeds tot het dagelijks beeld. Parmessar stelt dat deze problemen niet van vandaag op morgen zijn op te lossen, maar juist dat tijdsverloop voedt het ongeduld in de samenleving.
Als voorbeeld van vooruitgang noemt hij de verbetering in het huisvuilprobleem, waarbij volgens hem minder klachten binnenkomen en het straatbeeld is veranderd.
Toch ervaren burgers dat deze verbeteringen fragmentarisch zijn en onvoldoende doorwerken in andere urgente leefproblemen.
Basisgoederen en overleven
De aangekondigde plannen voor een pakket van betaalbare basisgoederen moeten verlichting brengen. Het gaat om een beperkte selectie van essentiële producten.
Parmessar benadrukt dat het doel is dat mensen “kunnen overleven in deze moeilijke tijd”, een formulering die voor sommigen onderstreept hoe precair de sociaaleconomische situatie nog altijd is.
Criminaliteit: ook binnen coalitie groeit ongeduld
Opvallend is Parmessars openlijke onvrede over de aanpak van criminaliteit. Hij erkent dat de voortgang te traag is en dat elke roofmoord of inbraak er één te veel is.
De coalitie wil dit onderwerp nadrukkelijker agenderen, maar ook hier wachten burgers vooral op zichtbare resultaten op straat.
Beleidslijnen bestaan, uitvoering laat op zich wachten
Parmessar wijst kritiek van de oppositie van de hand en verwijst naar beleidsstukken, de jaarrede en het staatsschuldenplan.
Hij noemt de lopende schuldherschikking, die volgens hem ruimte creëert van 3 tot 5 miljard SRD, en kondigt meerdere wetten aan die in voorbereiding zijn.
Toch blijft de kernvraag overeind: wanneer worden deze plannen voelbaar in het dagelijks leven van de burger? De samenleving lijkt niet zozeer te twijfelen aan intenties, maar aan tempo, uitvoering en tastbare impact.
