Het is een klacht die ik regelmatig hoor wanneer ik met lokale Surinamers in gesprek ben.
„Surinamers in Nederland hebben overal kritiek op, maar wat doen ze zelf voor Suriname?”
Die uitspraak klinkt hard, maar verdient wel aandacht. Natuurlijk geldt dit niet voor iedereen.
Er zijn genoeg Surinamers in Nederland die geld investeren, familie ondersteunen, projecten financieren en hun kennis beschikbaar stellen.
Maar er is ook een groep die vooral vanaf de zijlijn kritiek levert.
Vanuit Nederland is kritiek snel gegeven
De politiek deugt niet, de wegen zijn slecht, de economie is zwak en de overheid functioneert onvoldoende. Het zijn allemaal onderwerpen waarover ook in Suriname zelf dagelijks wordt gesproken.
Maar wanneer je al jarenlang in Nederland woont, daar in euro’s verdient en gebruikmaakt van de voorzieningen die Nederland biedt, mag je jezelf misschien ook de vraag stellen: wat heb ik zelf gedaan om Suriname vooruit te helpen?
Kritiek geven is gemakkelijk. Een onderneming beginnen, een project financieren of jongeren helpen opleiden vraagt aanzienlijk meer.
De diaspora kan veel meer betekenen
Suriname heeft de diaspora hard nodig. Niet alleen vanwege geld, maar ook vanwege kennis, ervaring, ondernemerschap en internationale contacten.
Wie werkelijk begaan is met het land, hoeft geen miljoenen te investeren. Ook een kleine onderneming, een landbouwproject, een opleiding of ondersteuning van een lokaal initiatief kan verschil maken.
Ik begrijp daarom de frustratie van veel mensen die ik spreek.
Als je vanuit Nederland voortdurend vertelt hoe slecht Suriname ervoor staat, laat dan ook zien wat jij bereid bent te doen om daar iets aan te veranderen.
Suriname heeft geen behoefte aan alleen maar commentaar uit Nederland. Het land heeft mensen nodig die hun kritiek omzetten in daden.
Dat is misschien de eerlijkste spiegel die de diaspora zichzelf kan voorhouden.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
