COLUMN- Het is hemeltergend om te zien hoe makkelijk ministers, de vicepresident en de president de pers in Suriname de baas zijn tijdens persconferenties.
Ze worden simpelweg in een hoekje gedrukt, zonder dat er een sprankje kritische journalistiek te bekennen is.
De pers in Suriname blijkt totaal niet in staat om met gestrekt been erin te gaan en brandende kwesties diepgaand te overvragen.
Ministers krijgen volop de kans om hun fouten en wanbeleid goed te praten en verdraaien zelfs openlijk de waarheid zonder enige tegenstand.
De ambtsdragers komen met alternatieve feiten op de proppen, zonder dat de media het vuur aan hun schenen legt. Het is zwaar irriterend hoe politici de persmensen keer op keer in hun broekje zetten.
Kortom, de beleidsmakers hebben het veel te makkelijk.
Stel je voor dat er echt scherpe journalisten uit Nederland zouden komen naar ons land zoals Mariëlle Tweebeeke, Merel Ek en Sven Kockelmann: de Surinaamse politieke figuren zouden deze grappen absoluut niet kunnen uithalen met hen.
Dan was het een omgekeerde kwestie en zouden de politici snoeihard onderuitgaan. De huidige situatie is een schande voor de journalistiek in Suriname.
Het is hoog tijd dat de pers haar tanden laat zien en de bestuurders dwingt om verantwoording af te leggen voor hun daden.
Alleen dan kan er sprake zijn van echte democratie en transparantie. Tot die tijd blijft het een zielige vertoning van machteloze journalisten tegenover manipulatieve politici.
