COLUMN- Er schijnt eindelijk data beschikbaar te zijn in Suriname omtrent de ontwikkeling van het volk. Wat ik en andere critici al langer beweren, wordt beaamd door rechtsgeleerde en diplomaat Henry Mac Donald.
Bijna 70% van de Surinaamse samenleving heeft niet verder gestudeerd dan de tweede klas van de muloschool, terwijl minstens 40% zelfs de lagere school niet heeft afgerond.
Het is volgens Mac Donald ook onrealistisch om te verwachten van dit volk dat zij de juiste beslissingen kunnen nemen.
In de afgelopen 50 jaar hebben we in Suriname gezien hoe ondeskundige individuen, wiens intelligentie en geestelijke gezondheid vaak ter discussie staan, de macht in handen hebben gekregen.
Dit heeft geleid tot een reeks van beslissingen die het land niet altijd ten goede zijn gekomen.
Hoewel onderwijsniveau niet altijd gelijk staat aan cognitieve vaardigheden, aangezien er genoeg Surinamers rondlopen met een redelijk IQ zonder academische opleiding die wel kritisch kunnen nadenken, is het gros van het volk er sinds de onafhankelijkheid niet intelligenter op geworden.
Bijvoorbeeld, het dramatische niveau van begrijpend lezen onder Surinamers belemmert de vooruitgang van het hele land.
Bovendien merk ik dat veel mensen in Suriname weigeren om zichzelf te ontplooien. Men houdt zich dikwijls bezig met vermaak, veelal onzin waar men niets uit kan leren.
Ook ondernemers in Paramaribo uit mijn brede sociale kring vinden het maar droevig gesteld. Vaak ontbreekt het aan fundamenteel denkvermogen, zelfs bij sollicitanten die ogenschijnlijk hoogopgeleid zijn.
Het is tijd dat we onszelf afvragen hoe we de toekomst van ons land willen vormgeven en welke stappen we moeten ondernemen om daadwerkelijke vooruitgang te boeken.
Foto ter illustratie.
