Wat mij de laatste tijd opvalt in Paramaribo en ook daarbuiten stemt mij positief.
Vaker zie ik serieuze relaties ontstaan tussen Marronmannen uit het binnenland en Nederlandse vrouwen die hier verblijven, vaak als stagiaires.
Het zijn geen oppervlakkige ontmoetingen, maar zichtbaar hechte en gelukkige koppels. Voor mij voelt dat als een verrijking van onze samenleving.
Wie goed kijkt, ziet meer dan alleen liefde tussen twee mensen. Deze relaties brengen werelden samen die historisch met elkaar verbonden zijn, maar elkaar in het dagelijks leven niet altijd echt begrijpen.
In gesprekken hoor ik regelmatig van deze vrouwen dat zij zich welkom voelen, dat ze warmte en oprechtheid ervaren en dat ze zich emotioneel verbonden voelen met hun partner en diens achtergrond.
Ontmoeting tussen culturen brengt wederzijds begrip
Dit soort relaties draagt bij aan iets groters: wederzijds begrip. Waar vooroordelen soms nog bestaan aan beide kanten, zorgen persoonlijke ervaringen ervoor dat die langzaam verdwijnen.
Cultuur wordt niet langer iets abstracts, maar iets dat je beleeft, deelt en waardeert. Het helpt Nederlanders om Suriname beter te begrijpen, niet alleen als land, maar als samenleving met diepe tradities en waarden.
Daarnaast zie ik ook voordelen op sociaal en economisch vlak. Netwerken worden verbreed, kansen ontstaan en kennis wordt uitgewisseld.
Het stimuleert openheid en maakt dat mensen zich minder afsluiten binnen hun eigen groep. Juist in een diverse samenleving als de onze is dat van grote waarde.
Liefde als brug naar een sterkere samenleving
Wat mij betreft mogen we deze ontwikkeling meer waarderen. Liefde kent geen grenzen en in dit geval draagt het zelfs bij aan verbinding tussen culturen.
Het laat zien dat respect, interesse en oprechte aandacht voor elkaar de basis vormen voor iets moois. En misschien nog belangrijker: het helpt ons als samenleving om dichter naar elkaar toe te groeien.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
