Criticus Abdulqadir Jarmohamed heeft een nieuwe visie gepresenteerd voor de langetermijnontwikkeling van landen in Afrika en Zuid-Amerika.
In zijn voorstel, dat hij aanduidt als de ASA-Union, staat niet economische macht of geopolitieke invloed centraal, maar welzijn, waardigheid, onderwijs en duurzame ontwikkeling.
Volgens Jarmohamed beschikken de twee continenten gezamenlijk over meer dan twee miljard mensen die, door samenwerking en een gedeelde toekomstvisie, in staat zijn hun eigen ontwikkeling vorm te geven.
Daarbij pleit hij voor een tijdshorizon van dertig jaar waarin structureel wordt geïnvesteerd in menselijk kapitaal en gemeenschapsvorming.
Verheffing begint met verbeeldingskracht
De criticus stelt dat maatschappelijke ontwikkeling begint bij het vermogen om een betere toekomst voor te stellen.
Daarom introduceert hij het concept van zogenoemde droomrapporten, waarbij al vanaf de peuterleeftijd wordt gewerkt aan persoonlijke groei en toekomstperspectieven.
Volgens hem kunnen dezelfde principes worden toegepast op grotere schaal, waarbij niet alleen wordt nagedacht over een droombaan of droomwoning, maar ook over een droomwijk, droomland en uiteindelijk een droomcontinent.
Jarmohamed benadrukt dat duurzame vooruitgang begint bij verbeelding en het formuleren van duidelijke toekomstdoelen.
Onderwijs als fundament voor ontwikkeling
In zijn visie speelt onderwijs een centrale rol bij de verheffing van samenlevingen. Hij pleit voor aanvullende onderwijsprogramma’s die kinderen al op jonge leeftijd stimuleren om kritisch te denken, samen te werken en verantwoordelijkheid te nemen.
Volgens Jarmohamed kunnen moderne technologieën, waaronder kunstmatige intelligentie, worden ingezet om toekomstbeelden concreter te maken en onderwijs effectiever af te stemmen op persoonlijke ontwikkeling.
Hij ziet onderwijs als het belangrijkste instrument om achterstanden te verkleinen en nieuwe generaties beter voor te bereiden op maatschappelijke uitdagingen.
Nieuw samenwerkingsmodel in het onderwijs
Een belangrijk onderdeel van zijn voorstel is het werken met vaste drietalstructuren binnen het onderwijs. Daarbij vervullen leerlingen afwisselend de rollen van verkenner, verdieper en doorpakker.
Volgens Jarmohamed stimuleert deze aanpak niet alleen kennisontwikkeling, maar ook reflectie, samenwerking, leiderschap en verantwoordelijkheid.
Door regelmatig van rol te wisselen zouden leerlingen verschillende vaardigheden ontwikkelen die essentieel zijn voor hun persoonlijke groei en burgerschapsvorming.
Focus op welzijn boven welvaart
Jarmohamed stelt dat veel ontwikkelingsmodellen te sterk zijn gericht op economische groei en materiële welvaart. In zijn visie moet de nadruk verschuiven naar welzijn, menselijke waardigheid en sociale verbondenheid.
Hij noemt onder meer deugdengerichte communicatie, zelfregie, gemeenschapsvorming en onderlinge samenwerking als belangrijke pijlers voor duurzame ontwikkeling.
Volgens hem ontstaat echte vooruitgang wanneer burgers zich actief betrokken voelen bij hun eigen leefomgeving en verantwoordelijkheid nemen voor de ontwikkeling van hun gemeenschap.
Gemeenschappen als mede-beheerders
Naast onderwijs besteedt Jarmohamed aandacht aan een model dat hij omschrijft als Community Asset Responsibility. Daarbij blijven publieke voorzieningen eigendom van de overheid, maar krijgen lokale gemeenschappen een grotere rol bij toezicht, onderhoud en bescherming van deze voorzieningen.
Volgens hem kan een dergelijke vorm van gedeelde verantwoordelijkheid bijdragen aan sterkere buurten, meer sociale cohesie en een groter gevoel van eigenaarschap binnen de samenleving.
Langetermijnvisie voor twee continenten
De criticus benadrukt dat de verheffing van Afrika en Zuid-Amerika volgens hem niet afhankelijk hoeft te zijn van politieke elites of machtige belangengroepen.
Hij gelooft dat duurzame verandering mogelijk wordt wanneer burgers gezamenlijk investeren in onderwijs, gemeenschapsvorming en toekomstgericht denken.
Volgens Jarmohamed vraagt deze ontwikkeling om moed, discipline en een collectieve bereidheid om te geloven in mogelijkheden die vandaag nog niet zichtbaar zijn.
