Wanneer Surinamers naar Nederland willen reizen, gaat het vaak over één ding. Het visum.
Mensen klagen over de hoeveelheid documenten, de kosten, de lange procedure en de onzekerheid over de uitkomst. Dat is begrijpelijk.
Maar volgens mij kijken wij daarmee vooral naar het gevolg en niet naar het echte probleem.
Waarom willen zoveel mensen naar Nederland?
De veel belangrijkere vraag is waarom zoveel Surinamers zo graag naar Nederland willen.
Waarom willen jongeren daar studeren en werken? Waarom proberen mensen die voor vakantie gaan soms uiteindelijk toch in Nederland te blijven? Waarom horen wij zo vaak dat iemand die eenmaal naar Nederland is vertrokken, nauwelijks nog terug wil?
Daar zouden wij ons veel meer zorgen over moeten maken.
Nederland biedt nu eenmaal zaken die voor veel Surinamers aantrekkelijk zijn. Betere inkomens, meer werkgelegenheid, meer zekerheid en vaak betere mogelijkheden om een toekomst op te bouwen.
Dat is de harde werkelijkheid.
Het probleem begint niet bij de ambassade
Wij kunnen boos worden op Nederland omdat een visumaanvraag wordt afgewezen. Wij kunnen vinden dat er te veel eisen worden gesteld. Maar daarmee verandert er niets aan de reden waarom zoveel mensen naar Nederland willen.
Als een jonge Surinamer denkt dat hij in Nederland meer kan bereiken dan in zijn eigen land, dan hebben wij in Suriname een veel groter probleem.
Want die jongere neemt niet alleen zijn koffer mee. Hij neemt zijn kennis, talent, energie en toekomstplannen mee.
Daar moeten wij het over hebben
Ik vind daarom dat wij de discussie over visa veel breder moeten voeren. Niet alleen vragen waarom Nederland iemand niet binnenlaat, maar ook waarom die persoon zo graag naar Nederland wil.
Dat is misschien een ongemakkelijke vraag, maar wel een noodzakelijke.
Een visum is uiteindelijk maar een document. Het echte probleem ontstaat wanneer Surinamers massaal gaan geloven dat hun toekomst buiten Suriname beter is dan in hun eigen land.
Daar zouden wij ons pas echt zorgen over moeten maken.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
