Het is tijd om eerlijk te zijn tegenover onszelf. Het blijft een hardnekkig refrein dat Suriname gebukt zou gaan onder grootschalige armoede, maar dat beeld komt steeds minder overeen met wat we dagelijks om ons heen zien.
Natuurlijk zijn er mensen die het financieel moeilijk hebben. Dat valt niet te ontkennen en dat moet ook serieus worden genomen.
Maar laten we ophouden met het verspreiden van het idee dat armoede de dominante realiteit is voor het hele land. Dat is simpelweg niet wat zichtbaar is in de samenleving.
Wie zijn ogen opent, ziet een ander beeld. Restaurants zitten vol en beleven gouden tijden. Nieuwe eetgelegenheden blijven opduiken en trekken moeiteloos klanten.
De wegen staan vol met grote, brandstof slurpende voertuigen die allesbehalve goedkoop zijn in aanschaf en onderhoud.
Feesten worden massaal bezocht, vaak met entreeprijzen die niet bepaald laag zijn. Mensen verschijnen in dure kleding en nieuwste peperdure mobieltjes en andere gadgets.
Dit zijn geen tekenen van een samenleving die op grote schaal in armoede verkeert.
De realiteit op straat spreekt boekdelen
Kijk naar de supermarkten. Loop naar binnen en observeer de winkelwagens. Ze zijn vaak volgeladen met luxe levensmiddelen, geïmporteerde producten en niet-noodzakelijke artikelen.
Dat zijn keuzes, geen noodgedwongen aankopen om te overleven.
Nederlanders die Suriname bezoeken merken dit ook op. Velen spreken juist over de levendigheid, de consumptie en de zichtbare welvaart. Het beeld van een volledig verarmde samenleving herkennen zij niet.
Dat betekent niet dat er geen problemen bestaan. Die zijn er zeker. Maar het constant herhalen dat Suriname een land is waar armoede overheerst, doet geen recht aan de werkelijkheid en torpedeert ook het zelfbeeld van de samenleving.
Tijd om eerlijk te zijn over wat zichtbaar is
Het is niet meer te verdedigen om te blijven volhouden dat grootschalige armoede overal om ons heen is. De feiten op straat vertellen een ander verhaal.
Economische activiteit, consumptie en zichtbare welvaart zijn overal aanwezig. Men mag blijven vasthouden aan oude narratieven, maar de realiteit laat zich niet ontkennen.
Wie kijkt, ziet het. En wie het ziet, weet dat het tijd is om het eerlijke verhaal te vertellen. Mij houdt men in elk geval niet voor de gek.
G. Anches
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
