Groenten en fruit worden in Suriname fors duurder. Dat blijkt uit voorlopige cijfers die het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS) dinsdag heeft gepubliceerd.
De stijging raakt niet alleen consumenten die boodschappen doen, maar werpt opnieuw de vraag op hoe betaalbaar gezonde voeding nog is voor huishoudens die hun uitgaven nauwelijks kunnen bijhouden.
Gezonde voeding wordt duurder
Wanneer juist groenten en fruit sterk in prijs stijgen, heeft dat een andere impact dan de prijsstijging van luxeproducten. Het gaat om voedingsmiddelen die een belangrijk onderdeel vormen van een gezond dagelijks voedingspatroon.
Voor gezinnen die iedere maand opnieuw keuzes moeten maken binnen een beperkt budget, betekent een hogere prijs voor groenten en fruit dat er minder ruimte overblijft voor andere noodzakelijke uitgaven.
Een gezin kan immers niet onbeperkt meer geld uitgeven aan boodschappen.
Prijsstijgingen zijn niet meer uitzonderlijk
De nieuwe cijfers komen op een moment waarop consumenten al langere tijd geconfronteerd worden met hoge prijzen. Daardoor wordt iedere nieuwe prijsstijging door huishoudens direct gevoeld.
Wat op papier een percentage is, vertaalt zich in de supermarkt of op de markt naar een hogere rekening.
Een consument die voorheen met een bepaald bedrag een tas groenten, fruit en andere basisproducten kon kopen, krijgt daarvoor nu minder.
Voor huishoudens met vaste inkomens is dat extra problematisch. Salarissen stijgen immers niet automatisch mee met iedere prijsverhoging.
Wie betaalt uiteindelijk de rekening?
De discussie over stijgende voedselprijzen gaat daarom verder dan inflatiecijfers.
De vraag is ook welke groepen in de samenleving het zwaarst worden geraakt.
Voor hogere inkomens kan een prijsstijging van enkele honderden Surinaamse dollars per maand vervelend zijn. Voor een huishouden dat al iedere maand moet schuiven met huur, elektriciteit, vervoer, schoolkosten en voeding, kan dezelfde stijging betekenen dat er keuzes moeten worden gemaakt tussen basisbehoeften.
En wanneer gezonde voeding duurder wordt, bestaat het risico dat consumenten noodgedwongen kiezen voor goedkopere alternatieven die niet noodzakelijk dezelfde voedingswaarde hebben.
Suriname produceert zelf voedsel – waarom blijven prijzen stijgen?
De prijsontwikkeling roept bovendien een fundamentele vraag op over de voedselvoorziening van Suriname.
Suriname beschikt over landbouwgrond, landbouwers en mogelijkheden om groenten en fruit lokaal te produceren. Toch blijven consumenten geconfronteerd worden met forse prijsbewegingen.
Daarmee komt niet alleen de consument in beeld, maar ook de gehele keten: productie, transport, opslag, distributie, tussenhandel en verkoop.
Als de consument uiteindelijk een hoge prijs betaalt, betekent dat niet automatisch dat de producent daar evenredig meer aan verdient.
Juist daarom is inzicht in de volledige voedselketen noodzakelijk.
Betaalbare voeding is ook een sociaal vraagstuk
Voedselprijzen worden vaak behandeld als een economische kwestie. Maar wanneer basisvoeding structureel duurder wordt, heeft dat ook sociale gevolgen.
Een samenleving waarin een deel van de bevolking steeds meer moeite heeft om dagelijks voldoende en gezond voedsel te kopen, krijgt uiteindelijk te maken met bredere problemen.
De vraag is daarom niet alleen hoeveel de prijzen zijn gestegen, maar ook welke maatregelen ervoor kunnen zorgen dat gezonde voeding bereikbaar blijft voor gezinnen met lage en middeninkomens.
H. Smeltz
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
