Wanneer is er sprake van lokaalvredebreuk als een klant weigert een bankgebouw te verlaten, en wat mag een bankbeveiliger dan doen om de orde te herstellen?
Een bank is geen marktplein. Een bank is ook geen straat waar iedereen zomaar mag blijven staan zolang hij wil. Een bankgebouw is een lokaal dat van iemand is. In dit geval: van de bank.
Klanten mogen naar binnen om hun bankzaken te regelen. Dat mag omdat de bank daar stilzwijgend toestemming voor geeft. Maar die toestemming is niet onbeperkt.
Wanneer verandert een klant in een overtreder?
Dat is belangrijk om te begrijpen. Iemand die rustig binnenkomt, een vraag stelt en wacht op zijn beurt, is gewoon een klant.
Maar wanneer die klant boos wordt, herrie maakt, andere klanten lastigvalt of weigert aanwijzingen op te volgen, kan de situatie veranderen.
De bank mag dan zeggen: “U moet nu het gebouw verlaten.” Als die boodschap duidelijk wordt gegeven, is dat juridisch gezien een belangrijk moment.
Vanaf dat moment gaat het niet meer alleen om slechte manieren of boos gedrag. Dan kan de vraag ontstaan of sprake is van lokaalvredebreuk. Dat is een strafbaar feit volgens het Surinaamse strafrecht.
Kort gezegd betekent lokaalvredebreuk dat iemand zonder recht in een besloten ruimte blijft, terwijl hij daar niet meer mag zijn. Dat kan ook gebeuren als iemand eerst wél naar binnen mocht. De toestemming kan namelijk worden ingetrokken.
De rol van de bankbeveiliger
Een bankbeveiliger speelt in zo’n situatie een bijzondere rol. Hij is geen politieagent. Hij mag niet zomaar geweld gebruiken.
Hij mag ook niet handelen alsof hij boven de wet staat. Maar hij mag wel namens de bank optreden om de veiligheid en rust in het gebouw te bewaren.
Als een klant duidelijk is gevraagd om te vertrekken en die klant weigert dat, dan mag de beveiliger verdere stappen nemen.
Daarbij gelden wel grenzen. Eerst moet duidelijk zijn gezegd dat de klant weg moet. De klant moet ook een echte kans krijgen om zelf naar buiten te gaan. Pas als hij blijft weigeren, kan fysieke verwijdering aan de orde komen.
Ook dan moet de beveiliger voorzichtig blijven. Het optreden moet noodzakelijk zijn en mag niet verder gaan dan redelijk is.
Verantwoordelijkheid van de klant
Maar ook de klant heeft een verantwoordelijkheid. Wie weigert te vertrekken en zich daarna ook nog fysiek verzet, maakt de situatie ernstiger.
Als er dan wordt geduwd, getrokken of iemand valt, zal de rechter kijken naar de hele situatie. De vraag is dan: wie heeft de escalatie veroorzaakt? Als de klant bewust bleef terwijl hij weg moest, kan dat zwaar meewegen.
Wanneer een incident een strafzaak wordt
De kern is dus eenvoudig. Een bank is toegankelijk voor klanten, maar niet zonder voorwaarden. Wie zich misdraagt en na een duidelijke vordering blijft, loopt het risico lokaalvredebreuk te plegen.
De beveiliger mag dan optreden, maar alleen op een beheerste en noodzakelijke manier.
Voor de gewone burger is de les helder: boos zijn mag, vragen stellen mag en klagen mag ook. Maar als de bank duidelijk zegt dat u moet vertrekken, dan is blijven staan niet zomaar een recht.
Dan kan een gewoon incident veranderen in een strafrechtelijk probleem.
Johan Blomhoff
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via info@gfcnieuws.com of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
