Het is zondag en iemand zegt: “Laten we iets gaan doen.” Vijf seconden later valt er een stilte.
Want wat is er eigenlijk te doen?
Liefde voor Suriname botst soms met de praktijk
Na drie uur in de middag lijkt Paramaribo vaak op pauze te staan. De hitte bepaalt het ritme van de dag. Veel mensen doen een middagdutje, bezoeken familie of bereiden het avondeten voor.
Voor de rest blijven er meestal vier opties over: thuis Netflix kijken, uit eten gaan, uitgaan of rondhangen bij een pompstation.
Wie uit Nederland of een ander westers land komt, merkt het verschil direct. Daar zijn winkelcentra, stadsparken, musea en recreatieplekken waar je uren kunt doorbrengen.
Gewoon ergens naartoe gaan zonder planning is er heel normaal.
Weinig recreatie in Suriname als je niet van uitgaan houdt
In Suriname zijn die mogelijkheden beperkter. Er zijn nauwelijks indoor speelhallen, klimhallen, moderne sportarena’s, professionele bowlingcentra, science centers, gamehallen, esportscentra of moderne musea voor jongeren.
Ook een dierentuin van internationale standaard, een aquarium of grote recreatie en wandelparken ontbreken.
Vooral vrouwen die niet van cafés en feesten houden, geven regelmatig aan dat ze zich vervelen.
Zonder een sterk sociaal netwerk kan Suriname verrassend stil aanvoelen. Familie en vrienden zijn vaak de belangrijkste vorm van ontspanning.
Ook in de avond beperkt vertier
Ook ‘s avonds blijft het aanbod beperkt voor mensen die niet van het uitgaansleven houden. Grote festivals met internationale artiesten, culturele evenementen met een duidelijk thema, jeugdclubs en buurthuizen met activiteitenprogramma’s zijn nog te schaars.
Dat is geen kritiek op Suriname. Het is een uitnodiging om na te denken over de toekomst.
Want een stad leeft niet alleen van restaurants. Ze leeft van veilige speeltuinen, openbare ontspanningsplekken en plekken waar mensen elkaar spontaan ontmoeten.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
