De uitspraken van ABOP-leider Ronnie Brunswijk leggen een ongemakkelijke waarheid bloot over het functioneren van de coalitie in Suriname.
Spanningen binnen een samenwerkingsverband zijn niet ongebruikelijk, maar wanneer er structureel sprake lijkt van ongelijke behandeling, raakt dat de kern van goed bestuur.
Spanningen zijn normaal, maar ongelijkheid niet
Dat er binnen een coalitie wrijving ontstaat, is politiek gezien bijna onvermijdelijk. Verschillende partijen, belangen en achterbannen zorgen nu eenmaal voor frictie.
Maar wat Brunswijk hier aan de orde stelt, gaat verder dan normale politieke spanning.
Hij schetst een beeld van besluitvorming met twee snelheden: snelle afhandeling wanneer het de Nationale Democratische Partij (NDP) betreft, en vertraging wanneer andere coalitiepartners zoals de Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelingspartij en de Broederschap en Eenheid in de Politiek aan de beurt zijn.
Herkenbaar patroon: tempo versus procedure
De tegenstelling die Brunswijk beschrijft – “het tempo” versus “we moeten het bekijken” – is pijnlijk herkenbaar. Het wijst op selectieve daadkracht: snel handelen wanneer het politiek uitkomt, en vertragen wanneer dat beter past.
Hoewel procedures en zorgvuldigheid essentieel zijn, verliezen zij hun geloofwaardigheid wanneer ze niet consequent worden toegepast. Regels mogen geen instrument worden om politieke voorkeuren te maskeren.
Politieke taal verhult dieper probleem
De harde woorden van Brunswijk richting de NDP trekken de aandacht, maar leiden ook af van de kern van het probleem. Het gaat uiteindelijk niet om retoriek, maar om bestuurscultuur.
Wanneer politici zelf erkennen dat zij “moeten omgaan met wat er speelt” en “volhouden zolang het kan”, ontstaat het beeld van een systeem waarin principes ondergeschikt raken aan politieke overleving. Dat is een zorgwekkende ontwikkeling.
Stabiliteit vraagt meer dan volhouden
Dat Brunswijk aangeeft de coalitie te willen voortzetten tot 2030, mits het niet “te grof” wordt, klinkt pragmatisch. Maar stabiliteit kan niet alleen gebaseerd zijn op uithoudingsvermogen.
Echte stabiliteit vereist wederzijds vertrouwen, naleving van afspraken en een gelijk speelveld voor alle partners. Zonder die basis blijft de coalitie kwetsbaar voor interne spanningen en groeiend wantrouwen.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
