DNA-lid Rawien Raghoenandan doet een dringend beroep op de minister van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) om de gemaakte afspraken met de bus- en boothouders onmiddellijk na te komen.
De situatie is volgens hem inmiddels zo nijpend dat niet alleen de bedrijfsvoering van de vervoerders, maar ook de bestaanszekerheid van hun gezinnen ernstig onder druk staat.
Vorige week hebben de bus- en boothouders actie gevoerd om aandacht te vragen voor hun financiële problemen en de uitblijvende betalingen. Naar aanleiding daarvan was toegezegd dat de achterstallige gelden in gedeelten zouden worden uitbetaald.
De verwachting was dat de betalingen uiterlijk maandag of dinsdag zouden plaatsvinden. Echter zijn de gelden nog niet bijgeschreven op de rekeningen van de betrokken bushouders van de Organisatie van Bus- en Boothouders in Suriname (OBBS).
Voor Raghoenandan is dit een zorgwekkende situatie. Als de overheid afspraken maakt om een conflict op te lossen, moeten die afspraken ook worden nagekomen. Ondernemers kunnen hun verplichtingen niet betalen met beloften.
Gezinnen en bedrijven komen steeds verder in de problemen
Achter iedere bus- en boothouder staat een ondernemer met financiële verplichtingen en een gezin dat afhankelijk is van de inkomsten uit het bedrijf.
De vervoerders moeten brandstof betalen, voertuigen onderhouden, verzekeringen afsluiten en andere bedrijfskosten dekken. Tegelijkertijd moeten zij voorzien in de dagelijkse behoeften van hun gezinnen.
Wanneer betalingen uitblijven, stapelen de problemen zich op. Ondernemers komen voor moeilijke keuzes te staan: betalen zij de noodzakelijke kosten van hun bedrijf of voorzien zij in de dagelijkse behoeften thuis?
Dit is volgens Raghoenandan niet langer slechts een administratieve kwestie. Het gaat om het voortbestaan van bedrijven, de bestaanszekerheid van gezinnen en de continuïteit van het openbaar vervoer.
SRD 10.000 per bus nodig voor verzekering en keuring
Een extra probleem is dat de bushouders ongeveer SRD 10.000 per bus nodig hebben om de verzekering en keuring in orde te brengen.
Zonder de verschuldigde betalingen wordt het voor de vervoerders steeds moeilijker om aan deze verplichtingen te voldoen. Wanneer bussen niet tijdig verzekerd en gekeurd kunnen worden, bestaat het risico dat voertuigen niet inzetbaar zijn en de dienstverlening in gevaar komt.
De gevolgen hiervan raken niet alleen de vervoerders. Ook scholieren, werknemers en andere burgers die dagelijks afhankelijk zijn van het openbaar vervoer, kunnen hiervan de dupe worden.
De overheid moet verantwoordelijkheid nemen
Raghoenandan benadrukt dat van ondernemers wordt verwacht dat zij hun financiële verplichtingen tijdig nakomen. Zij moeten hun verzekeringen betalen, hun voertuigen onderhouden en hun andere zakelijke verplichtingen vervullen.
Dan mag van de overheid eveneens worden verwacht dat zij haar betalingsverplichtingen nakomt en duidelijkheid geeft over de uitvoering van gemaakte afspraken.
Het kan niet zo zijn dat ondernemers eerst actie moeten voeren om aandacht te krijgen en vervolgens opnieuw in onzekerheid worden gelaten nadat afspraken zijn gemaakt.
Dat tast niet alleen het vertrouwen in de overheid aan, maar vergroot ook de financiële druk op een sector die een belangrijke maatschappelijke dienst levert.
De minister moet daarom duidelijk maken wanneer de toegezegde gelden daadwerkelijk worden uitbetaald en welke concrete stappen worden ondernomen om verdere vertraging te voorkomen.
Geen nieuwe beloften, maar onmiddellijke actie
Raghoenandan roept de minister van TCT op om de kwestie met de hoogste prioriteit te behandelen en ervoor te zorgen dat de verschuldigde gelden zo spoedig mogelijk beschikbaar komen.
De bus- en boothouders hebben vorige week duidelijk gemaakt dat hun financiële situatie onhoudbaar wordt. Nu is het aan de overheid om haar verantwoordelijkheid te nemen en de gemaakte afspraken daadwerkelijk uit te voeren.
“De bus- en boothouders kunnen niet langer wachten. Hun gezinnen moeten leven, hun bedrijven moeten blijven draaien en hun bussen moeten verzekerd en gekeurd worden. Dat kan niet zonder de financiële middelen waarop zij rekenen. De overheid moet begrijpen dat achter iedere achterstallige betaling mensen en gezinnen schuilgaan die dagelijks proberen het hoofd boven water te houden.”
Raghoenandan onderstreept dat betrouwbare afspraken essentieel zijn voor het vertrouwen tussen de overheid en de samenleving. De vervoerders moeten in staat worden gesteld hun verplichtingen na te komen en hun dienstverlening voort te zetten.
Afspraken maken is niet genoeg. Afspraken moeten worden nagekomen. Voor de bus- en boothouders staat inmiddels niet alleen een betaling op het spel, maar ook het voortbestaan van hun bedrijven, de bestaanszekerheid van hun gezinnen en de continuïteit van het openbaar vervoer.
