OPINIE- In de periode van 2010 tot 2020 leidde president Desi Bouterse Suriname met een beleid dat gericht was op het verbeteren van de levenskwaliteit van de gemiddelde Surinamer.
Onder zijn leiderschap en dat van de Nationale Democratische Partij (NDP) zagen we aanzienlijke verbeteringen in sectoren zoals gezondheidszorg, onderwijs, infrastructuur en veiligheid.
Bouterse’s regering nam maatregelen die rechtstreeks ten goede kwamen aan de gewone man en vrouw, door de toegang tot basisvoorzieningen aanzienlijk te verbeteren en de inflatie te beteugelen.
Het onderhoud en de uitbreiding van de infrastructuur, met name wegen, waren opmerkelijk onder Bouterse.
Dit verbeterde niet alleen de bereikbaarheid en economische activiteit, maar maakte het dagelijks leven van vele Surinamers ook een stuk makkelijker.
Daarnaast waren er duidelijke verbeteringen op tal van andere vlakken die direct een positieve impact hadden op de Surinaamse samenleving.
De aanpak van Bouterse was er één van voeling houden met het volk. Hij was bijzonder populair vanwege zijn vermogen om maatregelen die als pijnlijk ervaren zouden kunnen worden, te verzachten of zelfs te vermijden.
Zijn beleid was duidelijk gericht op het verkleinen van de kloof tussen arm en rijk, een thema dat onder de regering van president Chan Santokhi helemaal geen aandacht krijgt.
Onder Santokhi’s leiderschap lijkt het beleid zich meer te richten op de belangen van de rijke elite, terwijl de gewone Surinamer zich gesteld ziet voor grotere uitdagingen zonder adequate steun van de overheid.
Dit staat in schril contrast met de periode onder Bouterse, waar de focus op de gewone burger en het verbeteren van hun levensomstandigheden centraal stond.
Kortom, terwijl de regering van Bouterse zeker niet zonder fouten was, kan men niet ontkennen dat zijn beleid in vele opzichten gunstiger was voor de brede massa dan het huidige beleid onder Santokhi, dat veel kritiek oogst vanwege de toenemende ongelijkheid en verwaarlozing van het algemeen belang.
De NDP is er voor de kleine man, het volk, terwijl de VHP van Santokhi zich meer bekommert om de rijke elite.
J. Diamini
