Abdulqadir Jarmohamed, lid van het onbezoldigd voorbereidingsteam van ASA-Union, heeft een indringende oproep gericht aan De Nationale Assemblée om burgerparticipatie structureel te verankeren binnen het Surinaamse bestuurssysteem.
Volgens hem bevindt Suriname zich in een fase van structurele stagnatie, waarbij problemen zoals jaarlijkse wateroverlast, zwakke infrastructuur en maatschappelijke kwetsbaarheid niet langer als tijdelijke uitdagingen kunnen worden beschouwd.
Burgers moeten mede-eigenaar worden van oplossingen
In zijn schrijven benadrukt Jarmohamed dat Suriname na vijftig jaar onafhankelijkheid voor een fundamentele keuze staat. Volgens hem kan duurzame ontwikkeling alleen plaatsvinden wanneer burgers actief worden betrokken bij besluitvorming en uitvoering van beleid.
Hij stelt dat de huidige bestuurscultuur nog te veel gebaseerd is op eenzijdige besluitvorming, waarbij burgers vaak pas worden geraadpleegd wanneer problemen reeds geëscaleerd zijn. Dit zou volgens hem leiden tot afhankelijkheid, wantrouwen en een reactieve bestuursstijl.
Volgens Jarmohamed moet de relatie tussen overheid en samenleving daarom grondig worden herzien, zodat burgers niet slechts ontvangers van beleid blijven, maar mede-eigenaar worden van oplossingen binnen hun eigen leefomgeving.
Wateroverlast wijst volgens hem op systeemfalen
De jaarlijkse overstromingen in verschillende delen van Suriname zijn volgens Jarmohamed geen puur natuurverschijnsel, maar een teken van structureel governancefalen.
Hij wijst erop dat afwateringssystemen onvoldoende worden onderhouden, verantwoordelijkheden versnipperd zijn en lokale kennis nauwelijks wordt benut. Daarnaast stelt hij dat burgers geen formele rol hebben binnen monitoring, onderhoud en beheer van hun leefomgeving.
Volgens hem blijft de overheid hierdoor overbelast, terwijl gemeenschappen kwetsbaar blijven voor terugkerende problemen.
Pleidooi voor wijkraden en burgerpanels
Jarmohamed roept De Nationale Assemblée op om werk te maken van wettelijke verankering van burgerparticipatie als onderdeel van goed bestuur.
Hij pleit onder meer voor de institutionalisering van wijkraden, burgerpanels en participatieve besluitvorming bij infrastructurele projecten en waterbeheer. Daarnaast stelt hij voor om lokale monitoringteams op te zetten voor sluizen, pompen en afwateringssystemen.
Volgens hem is gedeelde verantwoordelijkheid tussen overheid en burgers noodzakelijk om te komen tot stabiliteit, veerkracht en duurzame ontwikkeling.
Afhankelijkheid is geen ontwikkelingsstrategie
In zijn beschouwing stelt Jarmohamed dat Suriname te lang afhankelijk is gebleven van centrale overheden, politieke leiders, buitenlandse investeerders en extractieve sectoren.
Hij vindt dat gemeenschappen, lokale organisaties en burgers een veel grotere rol moeten krijgen binnen de nationale ontwikkeling. Alleen op die manier kan Suriname volgens hem een weerbare samenleving opbouwen die minder kwetsbaar is voor politieke en economische schommelingen.
Oproep aan parlement
Aan het slot van zijn oproep vraagt Jarmohamed de volksvertegenwoordigers om bewust te kiezen voor een nieuwe bestuurscultuur waarin samenwerking tussen staat en samenleving centraal staat.
Volgens hem is burgerparticipatie geen politieke luxe, maar een nationale noodzaak voor een toekomstgericht en duurzaam Suriname.
