Suriname heeft de komende vijf jaar naar schatting US$ 81,8 miljoen nodig voor de uitvoering van nationale doelen op het gebied van biodiversiteitsbehoud.
Daartegenover staat een geraamd financieringstekort van circa US$ 57,3 miljoen. Dat blijkt uit analyses binnen het Biodiversity Finance Initiative (BIOFIN), een programma van het ministerie van Olie, Gas en Milieu (OGM) en het United Nations Development Programme (UNDP).
Tijdens tweedaagse werksessies op 27 en 29 oktober zijn de financieringsbehoeften en nationale prioriteiten voor natuurbehoud besproken.
Vertegenwoordigers van ministeries, overheidsinstanties, internationale organisaties, het bedrijfsleven, financiële instellingen en milieuorganisaties namen aan de bijeenkomsten deel.
Slechts een deel van begrote middelen wordt besteed
Uit de analyse van de overheidsuitgaven blijkt dat in de periode 2020–2024 gemiddeld ongeveer US$ 6,4 miljoen per jaar op de nationale begroting was opgenomen voor biodiversiteit.
De ministeries van Grondbeleid en Bosbeheer (GBB) en Olie, Gas en Milieu (OGM), voorheen Ruimtelijke Ordening en Milieu (ROM), waren samen verantwoordelijk voor ongeveer 84 procent van de in kaart gebrachte overheidsuitgaven.
Opvallend is dat naar schatting slechts 52 tot 62 procent van de begrote middelen daadwerkelijk werd besteed. Dit wijst erop dat de uitdaging niet uitsluitend ligt bij het vinden van extra financiering, maar ook bij de effectieve uitvoering en besteding van reeds beschikbare middelen.
De analyse van de financiële behoeften laat zien dat voor de uitvoering van de nationale biodiversiteitsdoelen ongeveer US$ 81,8 miljoen nodig is.
Uitgaande van de geraamde binnenlandse basisuitgaven resteert een financieringskloof van circa US$ 57,3 miljoen over een periode van vijf jaar.
Private sector moet grotere rol spelen
Een belangrijk onderdeel van BIOFIN is het mobiliseren van aanvullende middelen vanuit de private sector en financiële instellingen.
Tijdens de eerste workshopdag werden de onderzoeksresultaten besproken en mogelijke financieringsmechanismen verkend.
In het voorlopige financieringsplan worden onder meer natuurfondsen, schuldruil voor natuurbehoud, biodiversiteitscredits, groene financiering, betalingen voor ecosysteemdiensten en duurzaam natuurgericht toerisme genoemd.
Ook publiek-private partnerschappen en internationale samenwerking worden als mogelijke financieringsroutes onderzocht.
Deze instrumenten zijn vooralsnog voorstellen die verder moeten worden uitgewerkt. Ze vereisen onder meer duidelijke regelgeving, transparante afspraken en voldoende technische deskundigheid.
Tijdens een interactieve sessie gaven deelnemers aan dat investeringen in biodiversiteit worden bemoeilijkt door een tekort aan technische kennis, hoge uitvoeringskosten en onduidelijkheid over regelgeving en financieringsmogelijkheden. Tegelijkertijd bleek er belangstelling te bestaan voor samenwerking tussen de overheid en het bedrijfsleven.
Zeven nationale doelen voor natuurbehoud
Op de tweede workshopdag lag de nadruk op het bepalen van nationale prioriteiten. Zeven geselecteerde biodiversiteitsdoelen werden aan de hand van verschillende criteria beoordeeld.
Het gaat onder meer om het verbeteren van het beheer en de verbinding tussen beschermde natuurgebieden, het behoud en herstel van mangrovegebieden en de bescherming van zoetwaterstroomgebieden.
Ook het duurzaam beheer van gebieden van Inheemse en Tribale gemeenschappen, met een eerlijke verdeling van de voordelen, staat op de agenda.
Verder zijn het behoud van minimaal 90 procent bosbedekking en natuurlijke koolstofvoorraden, de ontwikkeling van de blauwe economie en het behoud van mariene natuur als doelen opgenomen.
Het versterken van bestuur, wetgeving en institutionele capaciteit vormt eveneens een belangrijk onderdeel van de nationale agenda.
De prioritering moet helpen bepalen waar beschikbare en toekomstige financiële middelen het meest gericht kunnen worden ingezet.
Biodiversiteitsfinanciering ook internationaal op de agenda
De financieringsbehoefte van Suriname staat niet los van de internationale discussies over natuurbehoud. Tijdens de VN-Biodiversiteitsconferentie COP17 in Jerevan, Armenië, die van 19 tot en met 31 oktober plaatsvond, heeft Suriname aandacht gevraagd voor eerlijke, tijdige en voorspelbare internationale financiering voor landen die hun bossen, kustgebieden en andere ecosystemen beschermen.
Minister Patrick Brunings van Olie, Gas en Milieu benadrukte daarbij onder meer het belang van de rol van Inheemse en Tribale gemeenschappen bij het beheer van ecosystemen.
Voor Suriname is internationale ondersteuning van belang om nationale verplichtingen op het gebied van biodiversiteitsbehoud daadwerkelijk te kunnen uitvoeren.
Van analyses naar concrete financiering
De resultaten van de werksessies vormen input voor de volgende fase van BIOFIN. Daarbij wordt verder onderzocht hoe publieke middelen doelmatiger kunnen worden ingezet, hoe private investeringen beter in beeld kunnen worden gebracht en welke financieringsmechanismen haalbaar zijn.
De cijfers leggen een belangrijke uitdaging bloot. Suriname beschikt over omvangrijke natuurlijke rijkdommen, maar het behoud daarvan vraagt om structurele financiële middelen, effectieve uitvoering en duidelijke verantwoordelijkheden.
Het gaat daarom niet alleen om de vraag waar de ontbrekende US$ 57,3 miljoen vandaan moet komen. Ook moet worden gewaarborgd dat reeds begrote middelen daadwerkelijk worden besteed aan de doelen waarvoor ze beschikbaar zijn gesteld.
Zonder die uitvoeringskracht blijft aanvullende financiering op zichzelf onvoldoende om de nationale biodiversiteitsdoelen te realiseren.
Bron: gov.sr
