Oppositie voeren is gemakkelijk, maar waar blijft de politieke verantwoordelijkheid wanneer men zelf vijf jaar aan de knoppen heeft gezeten?
VHP-parlementariër Ameerani Jarbandhan vraagt president Jennifer Simons om extra financiële ondersteuning voor senioren die met hun AOV en pensioen nauwelijks kunnen rondkomen.
Volgens haar maken de hoge winkelprijzen en aanhoudende inflatie het voor veel ouderen steeds moeilijker om in hun dagelijkse levensbehoeften te voorzien.
Een terechte zorg. Niemand kan ontkennen dat onze senioren het zwaar hebben. Maar deze verklaring roept ook een andere, ongemakkelijke politieke vraag op.
Maar waar was ze vijf jaar lang?
Mevrouw Jarbandhan, waar was deze bezorgdheid toen de VHP vijf jaar lang deel uitmaakte van de regering-Santokhi-Brunswijk?
Was de armoede onder senioren toen niet zichtbaar? Waren de hoge winkelprijzen toen geen probleem? Hadden ouderen toen voldoende geld om hun medicijnen, voeding en andere noodzakelijke voorzieningen te betalen?
Tijdens de VHP-regeringsperiode zijn de AOV-bedragen weliswaar verhoogd, maar de vraag blijft of die verhogingen voldoende waren om de stijgende kosten van levensonderhoud bij te houden.
Het volk heeft recht op meer dan politieke verklaringen achteraf.
Hetzelfde geldt voor de problemen bij de afdeling Urologie van het Academisch Ziekenhuis. De gezondheidszorg kan niet pas politieke aandacht krijgen wanneer een partij in de oppositie belandt.
Politiek geheugenverlies?
Het begint een terugkerend verschijnsel te worden in de Surinaamse politiek: wanneer partijen regeringsverantwoordelijkheid dragen, horen burgers vaak verklaringen over financiële beperkingen en moeilijke omstandigheden.
Zodra diezelfde partijen in de oppositie terechtkomen, lijken zij plotseling alle problemen haarscherp te zien.
Maar politiek is geen toneelstuk waarbij men iedere vijf jaar een andere rol speelt.
Wie vandaag de regering ter verantwoording roept, moet ook bereid zijn verantwoording af te leggen over de eigen bestuursperiode.
De vraag aan de VHP
Wat heeft de VHP in haar vijf regeringsjaren structureel gedaan om te voorkomen dat senioren afhankelijk blijven van onvoldoende koopkracht?
Welke duurzame oplossingen zijn achtergelaten voor de ouderen van Suriname?
En waarom moeten onze senioren telkens opnieuw hopen dat de volgende regering hun problemen eindelijk serieus neemt?
Onze ouderen hebben geen behoefte aan politieke tranen, mooie interviews of verkiezingsbeloften. Zij hebben behoefte aan voldoende geld om te eten, medicijnen te kopen en hun laatste levensjaren in waardigheid door te brengen.
Suriname heeft geen politici nodig die alleen problemen ontdekken wanneer zij niet meer aan de macht zijn.
Het volk kijkt mee. En het volk vergeet niet.
Politieke verantwoordelijkheid kent geen oppositie of coalitie.
Nanhkoesingh Newalsing
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
