In Suriname lijkt soms het idee te bestaan dat iedereen om zes uur in de ochtend al wakker is. Vooral op zaterdag en zondag vind ik dat behoorlijk vreemd.
Niet iedereen staat bij het krieken van de dag naast zijn bed. Veel mensen slapen juist in het weekend wat langer, zeker na een drukke werkweek.
Toch zijn er tuinmannen die met een brushcutter zonder veel omhaal rond zes uur ‘s morgens beginnen te maaien.
De machine wordt gestart en vervolgens klinkt het lawaai door de hele omgeving. Soms gaat dat niet een kwartiertje door, maar geruime tijd langer.
De tuin van één persoon, de herrie van de hele buurt
Ik begrijp dat tuinmannen vroeg willen beginnen. In de Surinaamse hitte is het aangenaam en verstandiger om lichamelijk zwaar werk in de koelere ochtenduren te doen. Maar zes uur is wel heel vroeg wanneer het om een lawaaiige machine gaat.
Een brushcutter maakt nu eenmaal behoorlijk veel geluid. Wie ermee aan de slag gaat, produceert geen geluid dat alleen op het eigen erf blijft hangen. Omwonenden worden er ongevraagd bij betrokken.
Vooral in het weekend
Naar mijn mening zouden hiervoor duidelijke regels moeten bestaan. Niet omdat tuinmannen hun werk niet vroeg mogen doen, maar omdat werkzaamheden met veel geluid in een woonomgeving niet onbeperkt op ieder tijdstip zouden moeten kunnen plaatsvinden.
Wie op zaterdag- of zondagochtend om zes uur een grasmaaimachine start mag zich daarom best afvragen of de hele buurt daar wel behoefte aan heeft.
Vroeg werken is begrijpelijk. Maar rekening houden met slapende buren is óók een vorm van beschaving.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
