Er is een gewoonte van sommige medewerkers van vuilniswagens in Suriname waar ik mij steeds meer aan begin te ergeren.
Ik krijg er bovendien regelmatig klachten over van mensen die absoluut niet begrijpen waarom dit telkens precies voor hun woning moet gebeuren.
Ik heb het over het persen of verdichten van afval in de laadbak van de vuilniswagen, waarbij afvalvocht en ander vuil uit de wagen op straat terecht kunnen komen.
Waarom precies voor een inrit?
Wat ik ronduit asociaal vind, is dat dit regelmatig gebeurt terwijl de vuilniswagen pal voor een woning of zelfs voor een inrit staat.
Het gevolg is dat smerig vocht, afvalresten en ander vuil op het wegdek terechtkomen, soms precies op de plek waar bewoners hun auto in- en uitrijden.
Ik vraag mij werkelijk af waarom dit niet op een daarvoor geschiktere plek kan gebeuren. Als het noodzakelijk is om het afval tijdens de inzameling te persen, waarom dan precies voor de voordeur van een burger?
Waarom niet op een plek waar niemand direct met die viezigheid wordt geconfronteerd?
Het lijkt bijna op pesten
Mensen die mij hierover aanspreken, noemen het ronduit asociaal. En eerlijk gezegd begrijp ik die frustratie.
Je houdt je eigen erf schoon, probeert je woning netjes te houden en vervolgens staat er een vuilniswagen voor je deur die afvalvocht en vuil op straat achterlaat.
Het kan misschien technisch noodzakelijk zijn om afval te verdichten, maar dat betekent niet dat iedere plek daarvoor geschikt is.
Het komt op sommige bewoners zelfs bijna over alsof ze bewust worden lastiggevallen. Ik wil niet beweren dat vuilniswagenmedewerkers mensen daadwerkelijk proberen te pesten.
Maar als hetzelfde gedrag steeds opnieuw precies voor woningen plaatsvindt, is het niet vreemd dat mensen zich zo gaan voelen.
Een beetje rekening houden met de bewoners lijkt mij toch het minste wat je mag verwachten.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
