Wat ik regelmatig hoor van mijn landgenoten in het buitenland is ronduit pijnlijk.
Bouwen in Suriname zou voor hen niet langer een droom zijn, maar een recept voor stress, ergernis en financieel verlies.
Ik spreek regelmatig Surinamers in Nederland en de Verenigde Staten die ervan dromen ooit een eigen huis in Suriname te bouwen. Maar vaker hoor ik dezelfde reactie: “Ik begin er niet aan.”
Bang voor de ellende
Niet omdat zij geen geld hebben. Niet omdat zij Suriname de rug hebben toegekeerd. Maar omdat zij bang zijn voor wat er tijdens het bouwproces kan gebeuren.
Volgens de mensen met wie ik spreek, begint de ellende vaak bij afspraken die niet worden nagekomen.
Een bouwvakker zou op maandag komen, maar verschijnt niet. Dinsdag ook niet. Woensdag is er ineens een dringende reden waarom hij verhinderd is. Vervolgens loopt de bouw weken of maanden achter.
Slechte kwaliteit
En dan is er volgens hen nog een groter probleem. De kwaliteit.
Mensen vertellen mij dat sommige bouwvakkers zichzelf vooraf presenteren als echte vakmannen, maar uiteindelijk werk afleveren waar opnieuw iemand naar moet kijken.
Dat betekent extra kosten, frustratie en vooral een gevoel van machteloosheid voor iemand die duizenden kilometers verderop woont.
Onlangs vertelde zelfs mijn kapster uit Paramaribo mij dat zij helemaal klaar is met bouwvakkers uit Suriname. Zij zei dat ze voortaan alleen nog met Cubaanse vakmensen wil werken, omdat die volgens haar harder werken en afspraken beter nakomen.
Dat vond ik een pijnlijke uitspraak.
Serieus probleem
Want als steeds meer Surinamers in Nederland en Amerika liever hun geld ergens anders besteden omdat zij bang zijn voor slechte ervaringen in Suriname, hebben wij een serieus probleem.
Niet iedere Surinaamse bouwvakker verdient deze kritiek. Absoluut niet.
Maar de vakmensen die wél betrouwbaar, vakkundig en professioneel werken, zouden zich juist moeten afvragen waarom hun beroepsgroep dit imago heeft gekregen.
Suriname heeft dringend meer nodig dan mooie huizen.
Het heeft betrouwbare vakmensen nodig die begrijpen dat achter iedere bouwopdracht het spaargeld, vertrouwen en de droom van een Surinamer in het buitenland schuilgaat.
Wie dat vertrouwen verspilt, jaagt uiteindelijk niet alleen een klant weg. Hij jaagt een hele diaspora weg.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
