Minister André Misiekaba van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid (VWA) heeft aangegeven dat de financiële situatie bij de streekziekenhuizen nadrukkelijk de aandacht van zijn ministerie heeft.
Vooral de vertraagde betalingen en onduidelijkheid rond overheidsbijdragen zorgen voor onzekerheid bij het personeel.
Wat het Atjoni-ziekenhuis betreft, stelt de minister dat de overbruggingsbijdrage over 2025 reeds is opgenomen in de overheidsbijdrage aan het ziekenhuis. Voor 2026 is er volgens hem momenteel sprake van een achterstand van drie maanden.
Misiekaba heeft zijn financiële afdeling opdracht gegeven om de cijfers opnieuw tegen het licht te houden. Daarmee wil hij duidelijkheid krijgen over de exacte financiële situatie en het personeel hierover beter kunnen informeren.
Achterstallige salarissen bij Atjoni en Marwina
Naast de overbruggingsbijdragen spelen ook vertraagde salarisbetalingen een probleem bij de streekziekenhuizen van Atjoni en Marwina.
Volgens minister Misiekaba houden de vertragingen vooral verband met het te laat indienen van financiële en personeelsstukken. Hierdoor kunnen betalingen niet altijd tijdig worden verwerkt.
De minister zegt dat inmiddels maatregelen zijn genomen om ervoor te zorgen dat de werknemers hun achterstallige salaris alsnog ontvangen. Tegelijkertijd erkent hij dat de huidige gang van zaken niet kan voortduren.
Misiekaba heeft tegenover de getroffen werknemers zijn excuses aangeboden en aangegeven dat de procedures moeten worden verbeterd.
Voor personeel dat afhankelijk is van een tijdige salarisbetaling, betekent iedere vertraging immers directe financiële onzekerheid.
Structurele aanpak noodzakelijk
De problemen bij Atjoni en Marwina leggen volgens de minister niet alleen financiële knelpunten bloot, maar wijzen ook op de noodzaak van een betere administratieve en organisatorische afstemming tussen de ziekenhuizen en het ministerie.
Wanneer financiële en personeelsdocumenten niet tijdig worden aangeleverd, kunnen betalingen vertraging oplopen. Tegelijkertijd blijft het de verantwoordelijkheid van de overheid om ervoor te zorgen dat essentiële zorginstellingen over voldoende middelen beschikken en dat werknemers tijdig worden betaald.
Een structurele oplossing zal daarom niet alleen moeten bestaan uit het wegwerken van bestaande achterstanden, maar ook uit het voorkomen dat dezelfde problemen zich opnieuw voordoen.
