Suriname kent op dit moment twee opmerkelijke zaken waarbij waardevolle en gevoelige goederen spoorloos zijn verdwenen.
Aan de ene kant gaat het om ruim vier kilo ruw goud dat uit de kluis van het staatsmijnbouwbedrijf Grassalco verdween en werd vervangen door nepgoud.
Aan de andere kant gaat het om circa 537 kilo illegaal kwik dat in beslag was genomen en vervolgens van het terrein van het politiebureau Geyersvlijt verdween.
Hoewel het om verschillende goederen en verschillende locaties gaat, hebben beide zaken één opvallende overeenkomst: er zijn ernstige vragen over de beveiliging, de controle en de uiteindelijke verantwoordelijkheid.
Het verdwenen goud van Grassalco
Bij Grassalco bleek op 13 oktober 2025 tijdens een controle dat ruim vier kilo ruw goud, met een waarde van ruim USD 400.000, niet langer in de kluis aanwezig was. In plaats daarvan lag er nepgoud.
Opvallend is dat er geen braaksporen werden aangetroffen. Dat roept onmiddellijk de vraag op hoe het goud uit een beveiligde kluis kon verdwijnen zonder zichtbare sporen van inbraak.
Grassalco heeft aangifte gedaan en de Raad van Commissarissen stelde een onderzoek in. Toch is de zaak tot 8 augustus 2026 nog altijd niet op aannemelijke wijze opgelost. Er is geen concreet resultaat en er heeft, voor zover bekend, geen aanhouding plaatsgevonden.
De maatregel die inmiddels is genomen, is dat er voorlopig geen goud meer wordt opgeslagen in de kluis van het bedrijf.
Maar daarmee is de kern van het probleem niet opgelost. Het goud is verdwenen, nepgoud kwam ervoor in de plaats en de vraag wie daarvoor verantwoordelijk is, blijft onbeantwoord.
Het verdwenen kwik van Geyersvlijt
Een vergelijkbare vraag doet zich voor rond ruim 500 kilo, circa 537 kilo, illegaal kwik dat in mei 2026 van het terrein van het politiebureau Geyersvlijt verdween.
Het ging om kwik dat eerder in beslag was genomen. Van de in beslag genomen voorraad van 15 vaten verdwenen 11 vaten, met een gezamenlijk gewicht van ongeveer 537 kilo.
Het verdwenen kwik heeft volgens de aangeleverde informatie een aanzienlijke waarde op de illegale markt. In het illegale goudcircuit is kwik zeer gewild vanwege het gebruik ervan bij kleinschalige goudwinning.
De straatwaarde van de verdwenen hoeveelheid wordt geschat op tientallen tot honderdduizenden Amerikaanse dollars, afhankelijk van de zwarte marktprijs.
Ook hier rijst de fundamentele vraag: hoe kan een dergelijke hoeveelheid in beslag genomen en dus onder verantwoordelijkheid van de overheid geplaatst materiaal van een politieterrein verdwijnen?
Niet alleen een diefstalprobleem
De twee zaken kunnen niet uitsluitend worden gezien als afzonderlijke diefstallen. Ze raken aan een fundamenteler vraagstuk: de manier waarop in Suriname wordt omgegaan met waardevolle goederen die zich onder toezicht van bedrijven of de overheid bevinden.
Bij Grassalco gaat het om goud dat eigendom is van een staatsmijnbouwbedrijf. Bij Geyersvlijt gaat het om in beslag genomen kwik dat zich op een politieterrein bevond.
In beide gevallen gaat het dus niet om goederen die zich ergens onbeheerd in de samenleving bevonden. Het betreft goederen die zich binnen een formele organisatie en onder toezicht van verantwoordelijke instanties bevonden.
Dat maakt de vraag naar verantwoordelijkheid des te dringender.
Waar is de controle?
Wanneer ruim vier kilo goud uit een kluis kan verdwijnen zonder braaksporen, en wanneer honderden kilo’s in beslag genomen kwik van een politieterrein kunnen verdwijnen, moet niet alleen worden gevraagd wie de goederen heeft meegenomen.
Er moet ook worden gevraagd hoe de interne controles hebben gefunctioneerd.
Wie had toegang? Wie hield toezicht? Welke registratie- en controlemechanismen waren aanwezig? Wanneer werd vastgesteld dat goederen ontbraken? En waarom duurt het zo lang voordat duidelijkheid ontstaat?
Zonder antwoorden op deze vragen blijft het vertrouwen in de beveiliging van waardevolle goederen onder overheidstoezicht kwetsbaar.
Onderzoeken zonder resultaat
Wat beide zaken extra ongemakkelijk maakt, is het gebrek aan duidelijkheid.
Bij Grassalco werd de verdwijning al op 13 oktober 2025 ontdekt. Ondanks aangifte en een onderzoek van de Raad van Commissarissen is er tot 8 augustus 2026 geen concreet resultaat of aanhouding bekend.
Ook het onderzoek naar het verdwenen kwik heeft volgens de beschikbare informatie nog geen resultaat opgeleverd. De kwestie heeft inmiddels ook binnen De Nationale Assemblée vragen opgeroepen over de beveiliging van in beslag genomen goederen.
Een onderzoek hoeft niet onmiddellijk tot een aanhouding te leiden. Maar wanneer waardevolle goederen verdwijnen en maanden later nog steeds geen duidelijkheid bestaat, is het begrijpelijk dat de samenleving vragen stelt over de effectiviteit van de controles en onderzoeken.
Het gaat uiteindelijk om vertrouwen
Het verdwenen goud en het verdwenen kwik zijn niet alleen kwesties van financiële waarde. Het gaat ook om vertrouwen in instellingen.
Een staatsbedrijf moet kunnen aantonen dat waardevolle bezittingen adequaat worden beveiligd. De politie moet kunnen garanderen dat in beslag genomen goederen veilig worden opgeslagen. En wanneer dergelijke goederen toch verdwijnen, moet er voldoende controle zijn om snel vast te stellen wat er is gebeurd.
Wanneer dat niet lukt, ontstaat een situatie waarin niet alleen goud en kwik verdwijnen, maar ook het vertrouwen dat overheid en staatsbedrijven hun verantwoordelijkheid kunnen waarmaken.
Suriname kan zich geen onduidelijkheid permitteren
Zowel goud als kwik spelen een belangrijke rol in de Surinaamse goudsector. Juist daarom is een transparante en overtuigende afhandeling van deze zaken noodzakelijk.
De samenleving heeft recht op duidelijkheid over wat er is gebeurd, hoe de goederen konden verdwijnen en wie daarvoor verantwoordelijk kan worden gehouden.
Het mag niet normaal worden dat waardevolle goederen onder toezicht verdwijnen en vervolgens maandenlang zonder resultaat worden onderzocht.
Het verdwenen goud en het verdwenen kwik lijken op het eerste gezicht twee afzonderlijke incidenten. Maar samen leggen zij een groter probleem bloot: de noodzaak van betrouwbare controle, adequate beveiliging en effectieve verantwoording wanneer waardevolle goederen onder toezicht van overheid of staatsbedrijven verdwijnen.
Want uiteindelijk is de vraag niet alleen: waar zijn het goud en het kwik gebleven?
De belangrijkere vraag is: wie bewaakt de bewakers?
Ahmad Jhawnie
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
