De discussie over het bestaansrecht van de ressort- en districtsraden in Suriname laait opnieuw op in 2026. Hoewel deze regionale organen grondwettelijk zijn verankerd en bedoeld zijn om burgerparticipatie en lokale ontwikkeling te versterken, groeit in delen van de samenleving de kritiek op hun effectiviteit en zichtbaarheid.
Vooral de vraag of de ressortsraden nog voldoende meerwaarde bieden, staat centraal. In dit opiniestuk wordt de rol, werking en toekomst van beide bestuurslagen kritisch tegen het licht gehouden.
Regionale organen en hun wettelijke taak
Conform de Grondwet en de Wet Regionale Organen kent Suriname twee regionaal vertegenwoordigende lichamen, te weten: de districtsraden (DR) en de ressortsraden (RR).
Beide raden zijn destijds ingesteld in het belang van regionale economische ontwikkeling aan de hand van ontwikkelingsplannen.
De districtsraad is het hoogste politiek-bestuurlijke orgaan van een district en is hoofdzakelijk belast met de regelgeving en het bestuur van de huishouding van het district, terwijl de ressortraad als het hoogste politiek-bestuurlijke orgaan van een ressort is aan te merken.
De RR is belast met het toezicht op het door het districtsbestuur gevoerde dagelijks bestuur voor zover dat betrekking heeft op het ressort.
De RR heeft een adviserende rol richting de DR en de districtscommissaris (DC) over zaken die het ressort aangaan. Daarnaast heeft zij een belangenbehartigende en toezichthoudende taak ten aanzien van de lokale ontwikkeling binnen het ressort, inclusief de besteding van middelen.
De DR richt zich daarentegen op het vaststellen van het districtsbeleidsplan en de districtsbegroting. Daarnaast heeft zij een adviserende rol richting de DC betreffende aangelegenheden van het district en vormt zij de schakel tussen het lokale en landelijke beleid. De RR is dus actief op dorps- en wijkniveau, terwijl de DR op districtsniveau opereert.
Beide raden bestaan uit gekozen volksvertegenwoordigers die weliswaar geen ambtenaren zijn, maar maandelijks een wettelijk voorgeschreven vergoeding ontvangen.
Vergoeding van beide regionale organen
De inwerkingtreding van de Wet Geldelijke Voorzieningen DNA-leden, kort na de verkiezingen van 25 mei 2025, bracht niet alleen financiële voordelen voor DNA-leden met zich mee, maar ook voor DR- en RR-leden.
De vergoeding van deze raadsleden is namelijk gekoppeld aan die van DNA-leden, waardoor elke verhoging van de vergoeding van DNA-leden automatisch resulteert in een verhoging voor de regionale organen.
Sinds juli 2025 ontvangen RR-leden ruim SRD 6.000 per maand en DR-leden ongeveer SRD 9.000 per maand. Tot juni 2025 bedroegen deze vergoedingen respectievelijk SRD 2.595 en SRD 3.774 per maand.
Nut en noodzaak van DR en RR
De DR en RR zijn opgericht om middels burgerparticipatie een optimale ontwikkeling van het district dan wel het ressort te bevorderen. Momenteel zijn er 106 DR-leden en 764 RR-leden, verdeeld over respectievelijk tien districten en 62 ressorten.
Vanwege haar specifieke rol en verantwoordelijkheden staat de DR op enige afstand van de burgers. Aan de RR is daarentegen juist een directe verbinding met de inwoners van het ressort toebedeeld. Jammer genoeg wordt niet in alle ressorten hetzelfde gedacht over de RR.
In veel ressorten is men namelijk van mening dat de RR weinig meerwaarde heeft en dat het functioneren van RR-leden — de uitzonderingen daargelaten — veel te wensen overlaat.
Critici vergelijken de RR inmiddels, gezien haar omvang en vaak geringe doelmatigheid, met een waterhoofd. Sommigen zijn van mening dat de RR beter kan worden opgeheven.
Veel RR-leden zouden onbekend zijn bij de bevolking en vanuit de samenleving wordt al jaren dezelfde vraag gesteld: “Wie zijn onze RR-leden, wat doen zij precies en zitten zij soms in de RR uitsluitend voor zichzelf en de vergoeding?”
Gebrek aan zichtbaarheid en betrokkenheid
Vanuit mijn eigen veldoriëntatie kan ik concluderen dat het gros van de RR weinig tastbare resultaten laat zien en al te vaak tekortschiet op het gebied van toegankelijkheid en bereikbaarheid voor burgers.
Niet alleen tijdens de recente wateroverlast waren RR-leden grotendeels onzichtbaar, maar ook op andere momenten ontbreekt het volgens velen aan voldoende aandacht voor de slechte staat van wegen, bermen en afwatering.
Daarnaast lijken de dagelijkse problemen van jongeren en behoeftige ouderen onvoldoende prioriteit te krijgen. Dit wordt de RR door een aanzienlijk deel van de samenleving kwalijk genomen.
Tijd voor herziening?
Velen zijn naar mijn mening terecht van oordeel dat de RR, anders dan grondwettelijk werd beoogd, niet tot volledige wasdom is gekomen en onvoldoende vertrouwen geniet binnen de gemeenschap. Het is daarom de hoogste tijd om deze kwestie serieus onder de loep te nemen.
Mogelijk kan, met overheveling van specifieke taken naar de DR, worden overgegaan tot opheffing van de RR in haar huidige vorm.
In plaats daarvan zou kunnen worden gekozen voor een nieuw regionaal vertegenwoordigend model, bijvoorbeeld in de vorm van doelgerichte wijkcomités, bestaande uit betrokken en bevlogen vrijwilligers, die een redelijke vergoeding ontvangen per bijgewoonde vergadering en/of veldoriëntatie.
Grondwettelijke obstakels
De positie en rol van de huidige RR zijn echter grondwettelijk vastgelegd. Een wijziging hiervan vereist daarom een goedkeuring door De Nationale Assemblée met een tweederdemeerderheid, conform artikel 144 van de Grondwet.
Voor een dergelijke wijziging zal de regering of een lid van De Nationale Assemblée een wetsvoorstel moeten indienen.
Wie durft de kat de bel aan te binden?
Ter overdenking een citaat van Albert Einstein:
“Je kunt een probleem niet oplossen met dezelfde denkwijze die het heeft veroorzaakt.”
Roy Harpal
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
