Sommigen van ons zijn tot het bot corrupt in dit land en zitten zelfs als witteboordencriminelen binnen bestuursorganen van organisaties.
Nadat ik bij een incident op 8 mei jl. in een filiaal van de Surinaamsche Bank (DSB) door twee bankbeveiligers hardhandig tot aan mishandeling toe de bank werd uitgesmeten, verscheen er een Statement van de DSB met de volgende inhoud: “DSB betreurt ten zeerste het incident dat zich heeft voorgedaan bij ons kantoor te Maretraite. Inmiddels is contact opgenomen met de desbetreffende cliënt.
Als organisatie staat DSB voor veiligheid, respect en professionele dienstverlening. Deze kwestie wordt zeer serieus genomen en er zal op worden toegezien dat gepaste maatregelen worden getroffen.
DSB blijft zich inzetten voor een veilige en respectvolle dienstverlening aan al haar klanten, door middel van continue evaluatie en aanpassing om de kwaliteit van de dienstverlening te verbeteren”.
Uitnodiging voor gesprek
Diezelfde middag, blijkbaar na de camerabeelden te hebben gezien, kreeg ik een uitnodiging van de betrokken commercieel directeur de heer Koelfat om maandag 11 mei om 11 uur voor een gesprek, aanwezig te willen zijn.
Omdat ik dit gebaar positief heb benaderd werd door mij wel uitdrukkelijk als voorwaarde voor het gesprek gesteld dat wij vooraf gezamenlijk de camerabeelden van het voorval zouden bekijken. Hiertegen was er geen enkel bezwaar.
Wat schetste mijn verbazing bij die ontmoeting? Dat de directeur in aanwezigheid was van een andere persoon die te kennen gaf, dat ik de camerabeelden niet kon zien als onderdeel vóór het gesprek.
Op mijn vraag bevestigde de directeur wel de camerabeelden te hebben gezien. Precies hier en zo belanden sommigen in de corruptiespiraal.
Aan de man werd advies verstrekt om de camerabeelden niet samen met mij te bekijken onder het mom, dat ik toestemming van de Procureur-generaal (PG), zou moeten hebben.
Eerst dacht ik dat werd bedoeld de gewezen PG Gangaram Panday die zitting heeft in de board van de Surinaamsche bank. Ook dacht ik gelijk aan een vorm van corruptie van de witteboordencriminelen.
Wat zou in het kader van waarheidsvinding bij een rechtsstatelijk en strafrechtelijk onderzoek, als bezwaar kunnen gelden de camerabeelden openbaar te stellen?
Dat gesprek vond dus geen voortgang zoals was afgesproken maar door openheid mijnerzijds en de waarheid als leidraad, heb ik toch de man te woord gestaan.
Boek van Julian With “het komt nooit meer goed met Suriname”
De titel van het boek van de helaas te vroeg overleden psycholoog Julian With “het komt nooit meer goed met Suriname” kwam terstond in mij op, toen ik van de daartoe bevoegde personen (de politie) die het onderzoek moeten afronden, na bijkans drie weken te horen kreeg dat de “echte” Procureur-generaal nog geen toestemming heeft gegeven, om de camerabeelden te zien voor de confrontatie.
Zelfs de inschakeling van de heer Manorath, de minister van Justitie en Politie, op donderdag 28 mei jl. mocht niet baten. Quo Vadis Suriname?
Bewust heb ik geen medewerking van iemand gevraagd in een vroeg stadium. Als dit mij als ex minister van Justitie en politie (niet geweldig, maar een feit), directeur van het ministerie van Binnenlandse Zaken, langer dan 10 jaren directeur van het Kabinet van de President, in totaal langer dan 45 jaren binnen de overheid gefunctioneerd zonder dat mijn naam op enig moment in diskrediet werd gebracht om wat voor reden dan ook, kan overkomen, wat overkomt de zogenaamde kleine man die zijn rechten niet kent?
Het wordt tijd dat de bezem er doorheen wordt gehaald, anders kunnen wij de tent sluiten, alle mooie woorden ten spijt.
Eugène van der San
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
