De recente uitspraken van Ronnie Brunswijk roepen meer vragen op dan ze beantwoorden. Hij stelt dat afspraken binnen de coalitie niet worden nagekomen, dat andere partijen sneller hun zin krijgen en dat hij op een later moment “het volk zal laten horen” wat er speelt.
Tegelijk weigert hij om concreet te maken waar het precies om gaat.
Dat is geen transparantie. Dat riekt eerder naar politieke drukmiddelen. Of, minder voorzichtig geformuleerd: is dit een vorm van chantage binnen de coalitie?
Onduidelijke afspraken, zichtbare frustratie
De coalitie bestaande uit onder meer de Nationale Democratische Partij, Nationale Partij Suriname, Pertjajah Luhur, A20 en Broederschap en Eenheid in de Politiek lijkt allesbehalve stabiel.
Wanneer een prominente coalitiepartner publiekelijk aangeeft dat afspraken niet worden nagekomen, wijst dat op een gebrek aan vertrouwen binnen de regering zelf.
Nog problematischer is de suggestie dat regels selectief worden toegepast: voor de één gelden procedures, voor de ander niet.
Als dat klopt, dan is er niet alleen sprake van politieke onenigheid, maar van structurele ongelijkheid binnen het bestuur.
Machtspolitiek boven landsbelang?
Wat vooral opvalt, is de nadruk op benoemingen en posities. De voorbeelden die wél worden genoemd – zoals functies binnen het veiligheidsapparaat – laten zien waar de echte spanning ligt: invloed en controle.
Wanneer politieke partijen vooral strijden om posten, in plaats van om beleid, verschuift de focus van het landsbelang naar partijbelang. De vraag dringt zich op of Suriname bestuurd wordt op basis van visie, of op basis van verdeelsleutels.
Stilte als drukmiddel
Dat Brunswijk bewust vaag blijft over de inhoud van de afspraken, maakt de situatie nog zorgwekkender. Hij geeft aan dat hij weet wat er speelt, maar kiest ervoor dit (nog) niet te delen met het publiek.
Dat creëert een spanningsveld: er wordt gesuggereerd dat er meer aan de hand is, maar zonder openheid blijft het bij insinuaties.
Dit soort communicatie voedt wantrouwen en zet druk op coalitiepartners zonder dat er publieke verantwoording wordt afgelegd.
Leiderschap onder druk
Ook de positie van president Jennifer Simons komt hiermee indirect onder druk te staan. Brunswijk geeft aan dat zij zaken moet “corrigeren”, anders kan de samenwerking onder druk komen te staan.
Dit roept de vraag op wie daadwerkelijk de regie voert binnen de regering. Is er sprake van collectief leiderschap, of wordt beleid bepaald door onderlinge machtsverhoudingen en druk van coalitiepartners?
Is dit nog politiek, of is het een systeem waarin invloed, loyaliteit en drukmiddelen de boventoon voeren?
Tijd voor volwassen politiek
Suriname heeft behoefte aan stabiliteit, duidelijkheid en leiderschap dat boven partijbelangen uitstijgt.
Interne spanningen zijn niet ongewoon in coalities, maar hoe daarmee wordt omgegaan, bepaalt het vertrouwen van het volk.
Zolang belangrijke kwesties in de schaduw blijven en als drukmiddel worden gebruikt, zal dat vertrouwen blijven afbrokkelen.
De samenleving verdient beter dan politieke spelletjes achter gesloten deuren.
Ben M.D.
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via info@gfcnieuws.com of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
