Het is eigenlijk te gek voor woorden wat er langer gaande is in Suriname. Huiseigenaren die woningen uitsluitend in euro’s of Amerikaanse dollars verhuren.
Auto’s en zelfs elektrische apparatuur die alleen in harde valuta worden aangeboden. Alsof we in een land leven waar iedereen in vreemde valuta wordt betaald. Dat is simpelweg niet zo.
De gewone man en vrouw ontvangt salaris in SRD en wordt vervolgens gedwongen om eerst naar een cambio te rennen om aan dollars of euro’s te komen. Dat is geen normale situatie, dat is een scheve realiteit.
Natuurlijk klinkt het argument bekend: men wil zich indekken tegen koersschommelingen. Begrijpelijk, maar laten we eerlijk blijven. De SRD is al geruime tijd relatief stabiel. Dit massaal vasthouden aan buitenlandse valuta is geen noodzaak meer, maar een gewoonte geworden die anderen benadeelt.
Vraag naar vreemde valuta torpedeert eigen munt
Wat velen lijken te negeren, is het bredere effect. Wanneer iedereen dollars en euro’s blijft eisen, stijgt de vraag naar die valuta kunstmatig. Meer vraag betekent druk op de wisselkoers.
En wat gebeurt er dan? De SRD verzwakt juist verder. Met andere woorden: dit gedrag werkt zichzelf in de hand. Men klaagt over de munt, maar draagt tegelijkertijd bij aan de ondermijning ervan.
Daarnaast jaagt het prijzen op. Wie eerst SRD moet omwisselen, betaalt wisselkosten en vaak een ongunstige koers. Uiteindelijk wordt alles duurder voor de consument. Het raakt vooral de groep die het al moeilijk heeft.
Tijd voor duidelijke grenzen
Dit kan zo niet doorgaan. De overheid moet hier paal en perk aan stellen. Niet halfslachtig, maar duidelijk. In een land waar het merendeel in SRD verdient, hoort dat ook de standaard te zijn voor huur en dagelijkse transacties.
Want laten we eerlijk zijn. Een economie kan niet gezond functioneren als haar eigen munt systematisch wordt genegeerd.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
