En u bent misschien vergeten dat president Jennifer Simons ook nog de Government take op Goud met 30% heeft verlaagd.
Dus Simons maakt Suriname 2 keer armer. Dus en 30% minder productie en op wat er wel wordt geproduceerd 30% minder Government take.
Gouden tijden
Het zou niemand moeten verbazen als bepaalde NDP-gerelateerde Friends en Family nu gouden tijden beleven. Iemand profiteert flink van deze zogenaamde Simons-truc en niemand die er wat over denkt of zegt. Allemaal zwaar verslaafd aan de paracetamol van Simons.
Terwijl de internationale goudprijs nieuwe recordhoogtes aantikt, gebeurt in Suriname precies het tegenovergestelde van wat economische logica voorschrijft.
Officiële cijfers en sectorrapporten laten zien dat de productie van kleine en middelgrote goudproducenten sinds het aantreden van de regering Simons–Rusland met ongeveer 30% is gedaald.
In een periode waarin landen juist profiteren van stijgende prijzen, verliest Suriname grip op een van zijn belangrijkste inkomstenbronnen.
De regering wijst naar goudsmokkel als hoofdschuldige. Tegelijkertijd werden de royalties op goud verlaagd om diezelfde smokkel tegen te gaan.
Maar wat als dat verhaal slechts de buitenkant is? Wat als het echte probleem niet buiten het systeem ligt, maar binnen de manier waarop het bestuur wordt gevoerd?
Paracetamolbeleid in plaats van ingrijpen
Wat opvalt, is het patroon van reageren zonder structureel te handelen. In plaats van de sector te hervormen, lijkt de aanpak van president Simons neer te komen op symptoombestrijding—beleid dat tijdelijk verlichting suggereert, maar de onderliggende problemen ongemoeid laat.
De verlaging van royalties is daar een schoolvoorbeeld van. Het klinkt daadkrachtig, maar zonder effectieve handhaving verandert er niets fundamenteel.
Producenten opereren nog steeds in een omgeving waar regels niet consistent worden toegepast en waar toezicht fragmentarisch is.
Het resultaat: lagere inkomsten voor de staat, zonder dat de productie terugkeert naar het officiële circuit.
Een sector zonder regie
Binnen de goudsector groeit het beeld van een systeem dat zijn ordenende kracht heeft verloren. Kleine producenten spreken van een omgeving waarin “ieder voor zich” geldt. Regels bestaan, maar de naleving ervan is selectief en onvoorspelbaar.
Zonder duidelijke en consistente handhaving ontstaat een vacuüm. En in dat vacuüm nemen informele structuren het over. De sector krijgt dan trekken van een “wilde westen”: wie toegang heeft tot middelen en netwerken, bepaalt de spelregels.
Voor kleinere spelers betekent dit een structureel nadeel. Zij hebben niet de buffers of de connecties om buiten het systeem te opereren en worden daardoor relatief harder geraakt.
De prijs van selectieve toepassing van regels
Een van de meest schadelijke effecten van het huidige beleid is het verlies van vertrouwen. Wanneer binnen een sector het gevoel ontstaat dat regels niet voor iedereen gelijk gelden, verandert gedrag fundamenteel.
Producenten gaan niet langer uit van een stabiel kader, maar van opportuniteit: wat vandaag kan, kan morgen anders zijn. Dat leidt tot terughoudendheid in investeringen, afname van productie en een verschuiving naar informele kanalen.
De daling van 30% in productie is in dat licht geen raadsel, maar een direct gevolg van een systeem dat zijn voorspelbaarheid heeft verloren.
De paradox van stijgende prijzen en dalende opbrengsten
In vrijwel elke andere goudproducerende economie zorgt een stijgende goudprijs voor een impuls: meer activiteit, meer export, meer inkomsten. Suriname laat die kans liggen.
De combinatie van dalende productie, lagere royalties en aanhoudende informele afvloeiing betekent dat de staat minder verdient op het moment dat de markt juist maximale opbrengsten biedt. Dat is geen marktfalen, maar beleidsfalen.
Inflatiedruk en gemiste buffers
Dit alles speelt zich af tegen de achtergrond van oplopende inflatiedruk, mede door externe factoren zoals stijgende energieprijzen. In zo’n context zou de goudsector een stabiliserende rol moeten spelen—een bron van deviezen en begrotingsruimte.
In plaats daarvan wordt die buffer uitgehold.
De vraag die dan opkomt, is onvermijdelijk: waarom wordt er niet ingegrepen op de plekken waar dat het meeste effect zou hebben?
Handhaving: de ontbrekende factor
Het debat wordt vaak gevoerd over tarieven en regelgeving, maar de kern ligt bij handhaving. Zonder geloofwaardige en consistente controle blijft elk beleidsinstrument ineffectief.
Wanneer overtredingen niet consequent worden aangepakt, ontstaat een perverse prikkel: naleving wordt een nadeel, ontwijking een voordeel. Dat ondermijnt niet alleen de sector, maar ook de legitimiteit van de overheid zelf.
Van structuur naar fragmentatie
Wat zich in de goudsector aftekent, is een verschuiving van een gereguleerde industrie naar een gefragmenteerd veld waarin informele praktijken domineren. Dat is geen plotselinge ontwikkeling, maar het resultaat van opeenvolgende keuzes—of het uitblijven daarvan.
Het ontbreken van duidelijke regie, gecombineerd met maatregelen die vooral op de oppervlakte ingrijpen, heeft geleid tot een situatie waarin de staat steeds minder controle heeft over een van haar belangrijkste economische sectoren.
Conclusie: een gemiste kans met structurele gevolgen
Suriname beschikt over aanzienlijke natuurlijke rijkdommen en bevindt zich in een periode waarin de mondiale omstandigheden gunstig zijn. Toch vertaalt dat zich niet in economische versterking.
De daling van de goudproductie met 30% is geen incident, maar een signaal. Een signaal dat de huidige aanpak tekortschiet, dat vertrouwen ontbreekt en dat de sector behoefte heeft aan consistent beleid en effectieve handhaving.
Zolang die elementen uitblijven, blijft de goudsector niet alleen een bron van potentieel, maar ook een illustratie van gemiste kansen. En in een tijd van economische druk is dat een luxe die Suriname zich moeilijk kan veroorloven.
Het zou niemand moeten verbazen als bepaalde NDP-gerelateerde Friends en Family nu gouden tijden beleven.
Ashwin Ramcharan
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via info@gfcnieuws.com of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
