Voorzitter Newalsing Nanhkoesingh van de politieke organisatie Wi Sranan heeft in scherpe bewoordingen gereageerd op recente uitspraken van milieuactivist John Goedschalk over vermeende activiteiten van mennonieten in het district Para.
Volgens Nanhkoesingh raakt deze kwestie een veel fundamenteler probleem: de wijze waarop Suriname stap voor stap controle verliest over zijn natuurlijke hulpbronnen.
Breder probleem dan één groep
Hoewel de discussie zich momenteel toespitst op de rol van mennonieten, waarschuwt Nanhkoesingh dat dit slechts een deel van het verhaal is.
Volgens hem opereren er op de achtergrond complexe structuren van bedrijven en individuen die gebruikmaken van zwakke controlemechanismen en politieke connecties.
Hij wijst op constructies waarbij geen grond direct wordt verkocht, maar vennootschappen worden overgedragen – een methode die volgens hem kan worden ingezet om bestaande wetgeving te omzeilen. Daarmee verschuift de kernvraag van “wie kapt het bos” naar “wie maakt het mogelijk dat dit gebeurt”.
Kritiek op politiek en besluitvorming
De voorzitter van Wi Sranan uit stevige kritiek op delen van de politieke en bestuurlijke elite. Volgens hem ontbreekt het bij sommige besluitvormers aan lange termijnvisie en betrokkenheid bij de toekomst van het land.
Hij stelt dat economische belangen en snelle winsten te vaak prevaleren boven duurzaamheid en nationale ontwikkeling. In dat kader spreekt hij van een zorgwekkende kloof tussen beleidskeuzes en de belangen van de samenleving.
Nanhkoesingh benadrukt dat Suriname beschikt over wettelijke kaders, waaronder milieuwetgeving en toezicht door de Nationale Milieu Autoriteit (NMA).
Indien er daadwerkelijk zonder vergunning activiteiten plaatsvinden, is dat volgens hem niet alleen een overtreding, maar een aantasting van de rechtsstaat.
Hij plaatst vraagtekens bij de effectiviteit van de handhaving en roept op tot meer transparantie en controle vanuit de verantwoordelijke instanties.
Impact op milieu en toekomstige generaties
Volgens Wi Sranan gaat de discussie verder dan ontbossing alleen. Het raakt aan bredere thema’s zoals biodiversiteit, waterhuishouding, klimaatverandering en de leefbaarheid van Suriname op lange termijn.
Nanhkoesingh waarschuwt dat beslissingen die vandaag worden genomen, directe gevolgen zullen hebben voor toekomstige generaties. Het Surinaamse bos, een van de rijkste ecosystemen ter wereld, verdient volgens hem bescherming tegen kortetermijnbelangen.
Oproep tot leiderschap en transparantie
In zijn verklaring doet Nanhkoesingh een dringende oproep aan politici, beleidsmakers en ondernemers om verantwoordelijkheid te nemen. Transparantie en verantwoording mogen volgens hem geen vrijblijvende keuzes zijn, maar vormen de basis van goed bestuur.
Hij benadrukt dat de samenleving alerter wordt en dat het vertrouwen in instituties afhankelijk is van zichtbaar en consequent optreden tegen misstanden.
Samenleving moet niet afhankelijk zijn van klokkenluiders
De recente oproep van John Goedschalk om misstanden te melden, inclusief een financiële beloning, onderstreept volgens Nanhkoesingh de ernst van de situatie. Tegelijkertijd stelt hij dat een land niet kan leunen op individuele meldingen alleen.
Wat nodig is, is structureel leiderschap en een duidelijke koers gericht op bescherming van nationale belangen.
Nanhkoesingh sluit af met een duidelijke boodschap: Suriname is geen economisch object, maar een thuis voor zijn bevolking. Het behoud van natuurlijke rijkdommen en nationale soevereiniteit moet volgens hem centraal staan in elke beleidskeuze.
