Vrijdag werden binnen het Korps Politie Suriname maar liefst 557 politieambtenaren bevorderd naar een naast hogere rang. Onder hen bevond zich een aanzienlijk aantal vrouwen.
Het beeld van vrouwen in uniform die promotie maken, is krachtig. Het symboliseert vooruitgang. Het laat zien dat deuren die jarenlang gesloten bleven, langzaam worden geopend.
Maar laten we oppassen dat we symboliek niet verwarren met structurele gelijkheid.
De promoties zijn een stap vooruit – geen bewijs dat de strijd voor gelijke kansen al gewonnen is.
Vooruitgang die niet vanzelf kwam
Historisch gezien waren sectoren als politie, defensie en veiligheid vrijwel volledig door mannen gedomineerd. Vrouwen werden gezien als ondersteunend personeel, niet als leiders of besluitvormers.
Dat steeds meer vrouwen vandaag doorstromen naar hogere rangen, laat zien dat oude patronen beginnen te verschuiven.
Internationaal wordt gendergelijkheid erkend als een kernvoorwaarde voor duurzame ontwikkeling. Binnen de Sustainable Development Goals van de United Nations staat gendergelijkheid centraal in SDG 5, dat landen oproept gelijke rechten en kansen te garanderen voor vrouwen en meisjes.
Maar cijfers wereldwijd én in de regio tonen aan dat vooruitgang vaak langzaam en ongelijk verloopt.
De harde cijfers achter de realiteit
Ook in Suriname is de realiteit complexer dan het beeld van vooruitgang soms doet vermoeden.
Vrouwen zijn vaak goed opgeleid en leveren een belangrijke bijdrage aan de economie en samenleving. Toch blijven zij structureel achter op verschillende terreinen.
Onderzoeken tonen aan dat vrouwen gemiddeld minder verdienen dan mannen, vaker in informele banen werken en ondervertegenwoordigd zijn in leidinggevende functies.
Volgens rapporten van UN Women en de World Bank verdienen vrouwen wereldwijd gemiddeld ongeveer 20 procent minder dan mannen voor vergelijkbaar werk.
Dat betekent dat vrouwen wel deelnemen aan de economie, maar niet altijd gelijke toegang hebben tot macht, middelen en besluitvorming.
En precies daar ligt de kern van de discussie.
De schaduwkant: huiselijk geweld en femicide
Maar ongelijkheid uit zich niet alleen in salarissen of carrièremogelijkheden.
Voor veel vrouwen is de strijd zelfs fundamenteler: het recht om veilig te leven.
Wereldwijd wordt volgens UN Women ongeveer één op de drie vrouwen in haar leven slachtoffer van fysiek of seksueel geweld. In veel gevallen gebeurt dat binnen de eigen relatie of familie.
Nog schrijnender is het fenomeen femicide, vrouwen die worden gedood omdat zij vrouw zijn, vaak door een (ex-)partner. Volgens internationale cijfers worden jaarlijks tienduizenden vrouwen wereldwijd door hun partner of familieleden vermoord.
Ook in Suriname zorgen gevallen van huiselijk geweld en dodelijk partnergeweld regelmatig voor maatschappelijke schokgolven. Achter elke statistiek schuilt een menselijk verhaal: een moeder, dochter, zus of vriendin.
Daarom kan de strijd voor vrouwenrechten nooit beperkt blijven tot economische of politieke participatie alleen.
Veiligheid, bescherming en waardigheid zijn minstens zo essentieel.
Symbolische successen zijn niet genoeg
Wanneer een groep vrouwen promotie maakt binnen een instituut, wordt dat terecht gevierd. Maar het mag ons niet blind maken voor de bredere realiteit.
Want gendergelijkheid wordt niet gemeten aan enkele succesverhalen.
Het wordt gemeten aan vragen zoals:
Hoeveel vrouwen zitten aan de besluitvormingstafels?
Hoeveel vrouwen leiden organisaties, bedrijven en ministeries?
Hoeveel vrouwen verdienen evenveel als hun mannelijke collega’s voor hetzelfde werk?
En hoeveel vrouwen kunnen veilig leven zonder angst voor geweld?
Zolang die vragen nog ongemakkelijke antwoorden opleveren, kunnen we niet spreken van echte gelijkheid.
Dag van de Vrouw is geen ceremonie
Op International Women’s Day, jaarlijks op 8 maart, vieren landen wereldwijd de prestaties van vrouwen. Maar historisch gezien is deze dag niet begonnen als een feestdag.
Het was een dag van protest.
Een dag van strijd voor stemrecht, gelijke lonen en gelijke kansen.
Meer dan een eeuw later zijn veel rechten verworven, maar de onderliggende strijd is nog lang niet voorbij.
De verantwoordelijkheid van de samenleving
Gendergelijkheid is geen “vrouwenprobleem”. Het is een maatschappelijk vraagstuk dat invloed heeft op economische groei, sociale stabiliteit en rechtvaardigheid.
Onderzoek toont aan dat landen economisch sterker worden wanneer vrouwen volwaardig deelnemen aan de arbeidsmarkt en besluitvorming.
Met andere woorden: gelijkheid is niet alleen rechtvaardig; het is ook verstandig beleid.
De boodschap van UMA
Bij UMA Legal Aid & Marketing zien wij dagelijks hoe belangrijk gelijke kansen zijn; in het recht, in het bedrijfsleven en in maatschappelijke ontwikkeling.
De promoties binnen het Korps Politie Suriname zijn een positief signaal. Ze laten zien dat verandering mogelijk is.
Maar op deze Dag van de Vrouw willen wij ook eerlijk zijn:
Vooruitgang is zichtbaar.
Maar gelijkheid is nog geen realiteit.
De vraag voor Suriname is niet of vrouwen hun plek verdienen.
Die vraag is al lang beantwoord.
De echte vraag is:
Hoe lang zijn we nog bereid te wachten voordat gelijkheid de norm wordt en niet de uitzondering?
Sheila Mijnals
UMA Legal Aid & Marketing
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
