De presidentiële werkgroepen Toerisme en Luchtvaart hebben een werkbezoek gebracht aan Hahn Airport in Duitsland.
Officieel past dit bezoek binnen de voorbereidingen voor de vernieuwing en versterking van het luchtvaartproduct van Suriname Airways (SLM), waarbij luchtvaart nadrukkelijk wordt gekoppeld aan toerismeontwikkeling, passagiersbeleving en marktpositionering.
Het klinkt ambitieus. Toch roept dit bezoek vooral een ongemakkelijke vraag op: wat maakt deze reis wezenlijk anders dan de vele buitenlandse trips uit het tijdperk-Santokhi, die door dezelfde regering werden weggezet als “snoepreizen”?
Grote delegatie, maar welke expertise?
Opvallend is de omvang van de delegatie. Terwijl de nieuwe regering bij haar aantreden expliciet beloofde het anders te zullen doen — soberder, doelgerichter en met meer inhoud — lijkt ook hier gekozen voor een brede afvaardiging.
De cruciale vraag blijft onbeantwoord: welke concrete expertise is afgereisd naar Hahn Airport? Wie in de delegatie beschikt aantoonbaar over diepgaande kennis van:
vliegtuigtypes en leaseconstructies,
cabineconfiguraties en rendement,
luchtvaartveiligheid en certificering,
slotmanagement en internationale luchtvaartregulering,
of de financiële sanering van een structureel verlieslatende nationale carrier?
Zonder heldere antwoorden blijft het risico bestaan dat het bezoek vooral symbolisch is: veel indrukken, weinig overdraagbare kennis.
Integrale benadering of marketingverhaal?
Volgens presidentieel adviseur Faizel Baarn ligt de toegevoegde waarde van dit traject in een “integrale benadering”, waarbij luchtvaart niet langer louter technisch wordt bekeken, maar ook vanuit toeristisch perspectief.
Dat klinkt vernieuwend, maar roept tegelijk scepsis op. Luchtvaart is geen marketingconcept alleen; het is bovenal een kapitaalintensieve sector waarin operationele efficiëntie, kostenbeheersing en vakkennis doorslaggevend zijn. Zonder een solide financiële en technische basis blijft elke toeristische ambitie een papieren werkelijkheid.
Nieuwe cabine-indeling: luxe zonder fundament?
Tijdens het bezoek is gekeken naar een nieuwe viervoudige cabine-indeling: first class, business class, premium economy en economy. Meer comfort, meer keuze, een beleving die “Suriname aan boord” moet uitstralen.
Maar hier dringt zich opnieuw een fundamentele vraag op:
kan een maatschappij die al jaren worstelt met punctualiteit, onderhoud en financiële stabiliteit zich deze luxe veroorloven?
Zonder structurele verbetering van betrouwbaarheid en service dreigt een fraaie cabine slechts een cosmetische ingreep te worden.
Cargo als belofte, maar wie regisseert?
Ook de cargomogelijkheden — tot circa 30 ton, inclusief gekoelde faciliteiten — worden gepresenteerd als kans voor economische diversificatie en export.
Maar cargo is geen bijzaak. Het vraagt om:
gespecialiseerde logistieke kennis,
sterke afspraken met producenten en exporteurs,
betrouwbare afhandeling op luchthavens,
en een consistent vluchtschema.
Tot op heden ontbreekt een publiek uitgewerkt cargoplan waarin duidelijk wordt wie deze keten aanstuurt en hoe structurele opbrengsten worden gegarandeerd.
Schiphol, slots en de harde realiteit
De aansluiting op de Schiphol-strategie en gesprekken met Slot Management worden terecht genoemd. On-time performance is cruciaal voor het behoud van slots, zeker in een competitieve markt waarin KLM domineert.
Maar punctualiteit verbeter je niet met buitenlandse bezoeken alleen. Dat vergt discipline, investeringen, vakmensen en soms pijnlijke keuzes. Zonder die randvoorwaarden blijven gesprekken in Europa losgezongen van de operationele realiteit in Paramaribo.
Belofte versus beeldvorming
Het werkbezoek aan Hahn Airport wordt gepresenteerd als bewijs van een nieuwe koers: vooruitdenken, kwaliteit, samenhang.
Tegelijkertijd roept het beelden op van precies datgene waarvan de nieuwe regering afstand zei te nemen: grote delegaties, weinig transparantie over kosten en onduidelijkheid over concrete opbrengsten.
Het verschil tussen een strategisch werkbezoek en een snoepreis zit niet in de woorden, maar in de resultaten. Die resultaten zijn tot nu toe vooral beloftes.
De kernvraag blijft niet óf Suriname moet investeren in luchtvaart en toerisme — dat staat buiten kijf.
Maar hoe, met wie en tegen welke kosten.
Zonder inzicht in expertise, mandaat en meetbare doelen dreigt ook deze reis te eindigen als een voetnoot in een lange reeks buitenlandse missies waarvan de meerwaarde nooit overtuigend is aangetoond.
D. Karamat-Ali
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
