In Suriname is het al decennia een ding. Mannen met een opvallend lange nagel aan de duim of pink.
Voor de één is het een bewuste stijlkeuze, voor de ander werkt het op de zenuwen.
Het is zo’n detail dat je niet kunt negeren zodra je het ziet, zeker omdat het contrasteert met verder verzorgde handen.
Een gebruik met een geschiedenis
Bij sommige Surinaamse mannen, vooral binnen Javaanse kringen, komt het vaker voor dat één nagel bewust langer wordt gehouden. Meestal gaat het om de pink, soms om de duim.
De gewoonte heeft oudere culturele wortels die teruggaan tot Indonesië en Javaanse tradities.
Historisch stond een lange nagel symbool voor het feit dat iemand geen zwaar lichamelijk werk deed. Dat kon duiden op status, rust of een bepaalde levensfase.
Tussen stijl en gewoonte
Voor sommige mannen fungeert de lange nagel tegenwoordig vooral als persoonlijk stijlkenmerk. Het staat los van religie of formele traditie.
Anderen nemen het over van familieleden of vrienden, zonder precies te weten waar het gebruik vandaan komt. Het wordt iets dat erbij hoort, bijna automatisch.
In de moderne context verschuift de betekenis. Voor een deel van de mannen is het puur mode of gewoonte. Tegelijk roept het bij anderen vragen en soms duidelijke irritatie op. Is het onhygiënisch?
Past het nog bij deze tijd? Of is het juist een vorm van culturele herkenbaarheid?
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
