Sinds de machtswisseling op 25 mei 2025, toen Jennifer Simons als eerste vrouwelijke president van Suriname aantrad met Gregory Rusland als vicepresident, beloofde de NDP-geleide coalitie een breuk met het verleden.
Maar dat is niet gebeurd. NPS en de andere coalitie genoten zitten er voor spek en bonen en hebben niets en dan ook niets te bepalen.
Alle subsidies die werden afgeschaft onder Santokhi, die volgens de NDP de armen hebben geraakt, worden door dezelfde NDP, gehandhaafd.
Dus de NDP-stemmer is niet vooruitgegaan met Simons en de NDP en de NDP is zo niet een sociaal-democratische partij, maar de onsociale-ondemocratische partij.
Dure huizen
Immers de NDP-toppers wonen nog steeds in hun mooie dure huizen, hebben een hoger salaris dan de functionarissen van de vorige regering (salarissen zijn niet teruggedraaid) terwijl de Ghetto Mama en Ghetto Papa nog steeds in de Ghetto wonen en dagelijks te maken hebben met stijgende prijzen, inflatie, slechte gezondheidszorg, slecht onderwijs en onveiligheid.
Na maanden blijkt het Surinaams volk en vooral de NDP-stemmer, gefopt te zijn. Een grote leugen. Een grote grap. Surinaams volk krijgt een paarse fopper in de mond.
En dit gaat allemaal nog erger worden in 2026 en erna want de NPS en de andere kleine coalitie partijen zitten er voor spek en bonen.
Beleid van President Simons is Chan zonder snor, met lippenstift
1. Alle salarissen van de politici zijn hoger dan onder Chan en niet teruggedraaid door Simons-NDP.
2. OMO-geld vergooien aan banken, Simons-NDP doet hetzelfde als Chan,
3. Gasbom- en Olieprijzen, Simons-NDP doet hetzelfde als Chan,
4. BTW, Simons-NDP doet hetzelfde als onder Chan,
5. Herschikking schulden, Simons-NDP doet hetzelfde als onder Chan,
6. Medische Zorg, Onderwijs, Veiligheid, slechter onder Simons dan onder Chan,
7. Prijzen blijven stijgen, Simons-NDP weet geen raad
8. Inflatie blijft stijgen, Simons-NDP weet geen raad
9. Brood voor kinderen op school, Simons-NDP doet hetzelfde als Chan
10. Schulden worden herschikt, Simons-NDP doet hetzelfde als Chan, wer brokoe, poer brokoe
11. Friends en family, Simons doet hetzelfde en erger, stel nog dommere friends en family op dan Chan
Armen worden armer
Armen worden nog steeds armer want de onsocialistische-ondemocratische partij de NDP bepaalt alles, de kleine coalitiegenootjes zitten er voor spek en bonen. Heeft u de afgelopen maanden iets gehoord van de aanhangende partijen in deze coalitie?
Zelfs de NPS mag niet fluiten. De NDP is de baas en de rest heeft geen bal in te brengen. Zelfs Brunswijk zit met zijn kapotte viool achter in het orkest van “Kinki-systeem” Simons.
Dus de vragen die je, je kan stellen zijn bijvoorbeeld
• Was het beleid van Chan dan zo slecht?
• Waarom kan Simons niet wat anders doen dan het voortzetten van dan het beleid van Chan?
• Waarom heeft de NDP zoveel zitten afgeven op Chan als ze precies hetzelfde doen als Chan en geen alternatief plan hebben?
• Moest het makke Surinaams volk voor de gek gehouden worden door de NDP en de NDP media, de schreeuwlelijkerds van de NDP, om een beetje Tjaumin te kunnen eten?
Het is ook niet zo gek dat we hetzelfde weer zien. Een slechte kopie van de regering Santokhi heeft nu regering Simons. Ze zien er anders uit maar kwaken hetzelfde want de dirigent heeft nu lippenstift op maar het orkest met dezelfde incompetente muzikanten zit er weer.
Volk krijgt Oranje papfles met Paarse fopper in de mond
De regering Santokhi-Brunswijk (mei 2020-mei 2025) werd door de NDP oppositie afgeschilderd als een periode van economisch wanbeleid, IMF-knechting en volksverarming. Nu, ruim een half jaar later op 2 januari 2026, blijkt de realiteit anders: het beleid van Simons-Rusland is in veel opzichten een kopie van dat van Santokhi.
Het monetaire beleid blijft onveranderd, open market operations gaan door, en lokale gas- en olieprijzen blijven zonder subsidie – allemaal elementen van het IMF-geïnspireerde stabilisatieprogramma dat Santokhi invoerde. Dit roept vragen op: Was Santokhi’s beleid werkelijk zo slecht? En waarom houdt het Surinaamse volk zichzelf voor de gek door te geloven in een radicale omslag?
Simons kan niet anders dan de erfenis van Santokhi’s eren en voortzetten
Laten we beginnen bij de kern van de economie. Onder Santokhi werd Suriname gedwongen tot strenge IMF-maatregelen na de chaotische Bouterse-jaren, met hyperinflatie en schuldenbergen.
Het IMF-programma omvatte bezuinigingen, BTW-invoering en het schrappen van subsidies op brandstof. Critici, inclusief de NDP, noemden dit “volksvijandig”. Toch zet Simons dit voort.
De government take op benzine is niet verminderd, en gasprijzen blijven hoog zonder subsidie. Open market operations, waarmee de Centrale Bank van Suriname (CBvS) de wisselkoers stabiliseert, lopen door. Lokale olie- en gasprijzen reflecteren marktprijzen, zonder de beloofde terugdraaiing.
Dit is puur IMF-beleid: Santokhi’s erfenis leeft voort. Als het zo slecht was, waarom dan geen aanpassingen? Het suggereert dat Simons erkent dat stabiliteit prioriteit heeft, ondanks electorale retoriek.
Kijk naar specifieke projecten. Het schoolvoedingsprogramma, fel bekritiseerd onder Santokhi als “verspilling” en “corrupt”, wordt nu zonder morren voortgezet en zelfs als positief gepresenteerd. De NDP-achterban riep destijds op tot stopzetting, maar nu is het een hoeksteen van Simons’ sociale beleid.
Evenzo de brug over de Corantijnrivier: tijdens Santokhi’s regeerperiode werd dit door NDP-kringen afgedaan als “onbetaalbaar prestigeproject”. Nu, onder Simons, is het “noodzakelijk en belangrijk” voor regionale integratie. Waarom deze omslag?
Het toont dat kritiek vaak politiek opportunisme was, niet gebaseerd op inhoud.
Indiase-pakketten van “vergif voor het volk” naar “lekker eten en drinken voor het volk”
Zelfs internationale samenwerkingen blijven intact. De Indiase pakketten – voedselhulp die de NDP eerder als “vergif voor het volk” bestempelde, insinuerend dat het Suriname afhankelijk maakte – worden nu normaal gedistribueerd zonder bezwaar.
Het Makandra-project met Nederland, dat Nederland positioneerde als “koloniale vijand”, gaat door. Nederland was voor NDP-sympathisanten de boeman, maar nu accepteert Simons de samenwerking. Dit onderstreept de hypocrisie: wat onder Santokhi “verraad” was, is nu “pragmatisme”.
Was Santokhi’s beleid dan zo slecht?
Fiscale maatregelen vertellen hetzelfde verhaal. De BTW, ingevoerd door Santokhi om inkomsten te vergroten, is niet afgeschaft ondanks NDP-beloften.
Salarissen van DNA-leden, verhoogd onder Santokhi en bekritiseerd als “elitair”, blijven intact. NDP’ers stellen recent dat ze “te laag” zijn. Dit weerspiegelt een patroon: oppositieretoriek verdampt bij machtsovername.
Nee, het was noodzakelijk. Hoewel ik van mening blijf dat de uitvoering van de IMF-maatregelen, en dus de afbouw van subsidies, wat langer mocht duren en de maatregelen wat zachter mochten, lijken het achteraf goede stappen geweest te zijn.
Simons doet wat Santokhi en IMF hebben gedicteerd
Suriname erfde in 2020 een economie in puin: schulden van miljarden, lege reserves en inflatie boven 80%. Santokhi’s IMF-deal stabiliseerde de SRD, verlaagde inflatie tot onder 10% en trok investeerders aan, zoals TotalEnergies voor olie. Critici negeerden dit, focussend op kortetermijnpijn.
Nu zet Simons dit door, bewijzend dat het werkte. Het volk houdt zichzelf voor de gek door politieke propaganda. De NDP en Simons doen precies wat Santokhi heft gedicteerd. Dit is klassiek populisme: beloof revolutie, behoud status quo.
Een nieuw element is het grote aantal commissies en werkgroepen onder Simons. Al in de eerste maanden stelde ze talloze groepen in voor “onderzoek” naar corruptie, economie en sociale issues.
Dit lijkt een afleidingsmanoeuvre: commissies produceren rapporten, maar leiden zelden tot actie. Het houdt critici bezig, terwijl kernbeleid – IMF-gedreven – intact blijft. Santokhi gebruikte soortgelijke tactieken, maar Simons escaleert het. Het volk gelooft in “vooruitgang”, maar het is schijn: commissies maskeren inertie.
De continuïteit toont dat partijen als NPS en NDP – historisch verweven in postkoloniale politiek – meer gemeen hebben dan verschillen.
NPS leidde onafhankelijkheid en begon met de destructie van Suriname met grote verkwanselende zonen als Aaron en Essed, NDP bouwde daarop destructief voort met grotere revolutionaire zonen met Bouterse als veroordeelde moordenaar en vader van de NDP.
Beiden misbruikten staatsbedrijven voor patronage. Het volk moet wakker worden: stem op inhoud, niet retoriek. Anders blijft Suriname vast in een cyclus van valse beloften. Surinamers die rekenen op verbetering vanuit de politiek zijn gedoemd bedrogen te worden.
De rot zit zo diep dat de jongere generatie met een grote bocht om de oude politiek heen loopt, ver wegblijft omdat ze de stank niet kunnen verdragen van de rommel die de revo-generatie, de oude generatie heeft gecreëerd.
Dus moeten we het maar doen met “Kinki-systeem” Simons die op de Oranje fiets van Santokhi doorfiets, terwijl Santokhi de afstandsbediening in handen heeft.
Dr. Ashwin Ramcharan RO
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
