Reactie op het artikel van Johan Blomhoff, van der San begeeft zich nooit op glad ijs.
“Kan president Simons een generieke nietigheid uitspreken over een hele categorie grondbeschikkingen?” Het is blijkbaar een modus operandi geworden van de schrijver van het artikel. Middels deze tactiek mijn naam erbij te halen is hij gegarandeerd van een reactie.
Omdat het onderwerp zo belangrijk is voor het openbaar bestuur in de Republiek Suriname zal ik, met inachtneming van mijn tijdverspilling voor sommigen, dieper ingaan op de betreffende materie van nietigheid.
De perceptie over nietigheid
President Simons kan nooit hebben verklaard dat alle uitgiften van de laatste vijf jaren “nietig” zijn omdat zij daartoe niet bevoegd is. Wat wel gezegd is betrof de geconstateerde vaststelling in het rekenkamerverslag overeenkomstig haar grondwettelijke taak en bevoegdheid.
Wat van der San gezegd heeft is het volgende: “De vastgestelde nietigheid vloeit voort uit artikel 13 van de anticorruptie wet hetgeen betekent dat de nietigheid door de wet is ingebracht” wat inhoudt dat de wetgever dat bepaald heeft en niet de president in deze hoedanigheid.
Dan komen wij bij het niet voor een ieder vatbare gedeelte namelijk de uitgegeven beschikkingen die niet voldoen aan de wettelijke verplichting van verplichte publicatie.
Aan al deze beschikkingen kleeft een vormfout. Omdat een beschikking een eenzijdige wilsuiting van een daartoe bevoegd orgaan is op een concreet geval (dus een verzoek), bestaat die reactie op dat verzoek (dus de beschikking die geen rechtsgevolgen heeft) omdat het tot stand is gekomen in strijd met de wet.
Waarom de rechter dit niet meer hoeft vast te stellen is omdat de wetgever zelf op voorhand de nietigheid in de wet reeds heeft bepaald maar als je bestuurlijk inzicht niet verder reikt dan de constatering dan raak je in paniek. Een ieder is vrij in het adiëren van de rechter maar in het onderhavige geval kan de rechter slechts tot een niet ontvankelijke verklaring komen.
Door de bepaling in de wet is de nietigheid van rechtswege. Het verschil met vernietigbaarheid is dat bij nietigheid wordt geacht dat de rechtshandelingen nooit hebben plaatsgevonden.
De kern van Blomhoff zijn boodschap
Het is voor mij duidelijk dat hij geen snars van de werking van het systeem begrijpt.
Het feit dat het daartoe bevoegd orgaan, in deze de minister belast met de uitgifte van gronden, haar plicht heeft verzaakt, door zonder de verplichte publicatie van het uit te geven stuk grond de desbetreffende beschikking wel uit te vaardigen, heeft zij in strijd met artikel 54 lid e van de grondwet gehandeld namelijk politieke ambtsdragers zijn burgerrechtelijk en strafrechtelijk aansprakelijk voor hun handelen en nalaten.
Dat neemt niet weg dat de regering voor een bestuurlijke oplossing zal moeten zorgdragen ter voorkoming dat de overheid ongewild een bestuurlijke chaos creëert.
Eugène van der San
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
